ابزارهای کاربردی برای اصلاح صورت مردان  

یک مرد معمولی 30 هزار موی ریش در صورت خود دارد. بیشترین تراکم موی صورت در نواحی چانه و بالای لب بالا می‌باشد. مو روزانه در حدود 0.8 میلی متر رشد میکند که این سرعت در طی روز بیشتر از شب است. بر خلاف تصور تعداد دفعات تراشیدن موهای صورت در سرعت و ضخامت موهای تازه روییده تاثیری ندارد. ایده‌آل‌ترین زاویه اصلاح با خودتراش دستی 28-32 درجه می‌باشد. موهای گردن موازی با پوست گردن رشد می‌کنند. 42 درصد مردان یا کاملا فاقد موی صورت هستند و یا از کم پوشت بودن موهای صورت خود ابراز نارضایتی می‌کنند.

ریش و تراشیدن آن از مهم‌ترین مسایل آرایشی آقایان نسبت به بی‌نهایت مسایل مربوط به آرایش خانم هاست! اگر شما فقط به ریش‌تان برسید یعنی آزایش و زیبایی صورت خود را تضمین کرده‌اید. در این مقاله ۵ وسیله برای اصلاح صورت مردان را با جزییات برایتان معرفی می‌کنیم. با ما همراه باشید.

 

1) ژیلت یک بار مصرف

فواید ژیلت یک بار مصرف: ارزان‌ترین آن‌ها هستند و معمولا در پک‌های ۱۰-۲۰ تایی عرضه می‌شوند. مناسب‌ترین و سبک‌ترین وسیله برای سفر شما.

ضررهای ژیلت یک بار مصرف: وزن زیادی سبک آن‌ها باعث می‌شود که فشاری که مورد نظر شماست به اندازه کافی روی آن اعمال نشود و مسلما نتیجه‌ای که انتظار دارید را نخواهید گرفت. تیغ‌های بی کیفیت آن‌ها فقط یک یا دوبار برای شما دوام می‌آورند. سر آن نیز انعطاف‌پذیر نیست و این نیز مشکل دیگر آن است.

 

2) ریش‌تراش برقی

انتخاب رایج آقایان در ریش‌تراش این مدل آن است. چه برای استفاده خانگی و چه مسافرت‌ها.

فواید ریش تراش برقی: فایده بسیار خوب آن‌ها این است که همه‌جا قابل استفاده‌اند. مثلا در ماشین و حین تماشای مناظر اطرافتان! برعکس تراشیدن سنتی این ریش تراش‌ها به هیچ‌گونه خمیر ریش، سینک دستشویی و آب نیازی ندارند.

ضررهای ریش تراش برقی: دقت آن‌ها به اندازه تیغ‌ها نیست و شاید مدل مطلوب شما را با دقت بالایی درست نکنند. با اینکه راحت و خوش دست هستند ولی اکثر آقایان بعد از تراشیدن ریش با آن‌ها از خراب شدن پوست شان شکایت می‌کنند.

 

3) ریش‌تراش‌های کارتیج دار

ژیلت‌های کارتیج‌دار معروف‌ترین آن‌ها هستند و این اجازه را به شما می‌دهند که در جهت و خلاف جهت رویش موی صورتتان آن را بتراشید. از یک دسته پلاستیکی یا فلزی تشکیل شده اند که به قسمت مرکزی آن انعطاف‌پذیر است و به ژیلت اجازه حالت گرفتن متناسب با صورت شما را می‌دهد. کارتیج آن شامل ۶ تیغ ضدزنگ است.

فواید ریش‌تراش کارتیج‌دار: کارتیج آن قابل جایگزینی است. معمولا بعد از ۳ یا ۴ بار استفاده باید آن را عوض کرد. امن‌ترین راه برای تراشیدن صورت شماست. معمولا هربار تراشیدن صورت با آن ها ۱۰ دقیقه طول می کشد و ریسک هیچ‌گونه خراشیدگی یا بریدگی روی صورت شما وجود ندارد.

ضررهای ریش تراش کارتیج دار: قیمت بالای آن‌ها, گیر کردن ریشه ریش در میان تیغ‌ها از دیگر مشکلات آن است. شاید برای سفید کردن صورت نیاز به تراشیدن به صورت اریب نیز داشته باشید. به اندازه کافی برای آقایان قانع‌کننده نیست که از آن به جای ژیلت معمولی استفاده کنند.

 

4) تیغ دو لبه

سنتی‌ترین روش است که از پدران و نیاکان ما به ما رسیده است. لبه محافظ آن حین برخورد با پوست مانع از فرو رفتن تیغ در پوست شما می‌شود. از یک دسته فلزی به نسبت سنگین‌تر ساخته شده است که کنترل شما و در نتیجه دقت شما را بالا می برد.

فواید استفاده از تیغ دو لبه: بر اساس استفاده شما می توانید هر هفته تیغ آن را عوض کنید. با توجه به قیمت کیفیت مناسبی دارند. دقت بسیار بالایی به دلیل دو سر تیز در طرفین دارند.

ضررهای تیغ دو لبه: برای اینکه بتوانید با آن‌ها به درستی بتراشید و دقت‌تان در این زمینه زیاد شود و همچنین جایی را نبرید نیاز به تمرین زیادی دارید. اوایل کمی سخت است ولی عادت می کنید.

 

5) تیغ یک لبه

در اکثر آرایشگاه‌ها از این مدل تیغ استفاده می‌شود. امن‌ترین روش برای تراشیدن صورت و پشت گردن است البته بازهم دقت بسیار بالایی نیاز دارید و این بدون تمرین به دست نمی‌آید.

فواید استفاده از تیغ یک لبه: لبه تیز آن دقت تراشیدن را بالا می‌برد. معمولا زمان زیادی طول می‌کشد تا تیغ آن کهنه شود و نیاز به تعویض آن داشته باشید. قیمت آن نیز به نسبت این ۵ مدل تیغ مناسب است.

ضررهای استفاده از تیغ یک لبه: در صورت وارد نبودن در تراشیدن با آن به راحتی می‌توانید خراش‌های بزرگ و کوچک روی صورتتان بیاندازید. زمان و مهارت زیادی را برای یادگیری تراشیدن با آن باید صرف کنید.

 

 

آموزش کوتاهی مو با دسته تیغ معمولی 

کوتاه کردن مو با دسته تیغ معمولی که بیشتر برای اصلاح صورت ، پشت گردن ، ابرو و ... استفاده میشه ، با چند روش میشه انجام داد که ما در اینجا یکی از روش‌ها رو آموزش دایدم ، در این حالت کوتاهی مو با دسته تیغ از روش ممتد یا لایه لایه استفاده میشه که برای موهای کمتر از دو سانتیمتر از ممتد و موهای بیشتر از دو سانتیمتر از لایه لایه استفاده می‌کنیم.

 

در روش ممتد از یک سمت سر شروع کرده و یک ردیف به عرض دنده‌های درشت شانه در نظر می‌گیریم و بعد از شانه کردن به طرف خواب و رویش مو شانه را از پایین‌ترین قسمت دسته مخالف جهت رویش مو داخل مو قرار می‌دهیم و با ضربات پی در پی دسته تیغ روی دسته موی قرار گرفته در داخل شانه از راست به چپ قطع کرده و شانه راهم به طرف بالا یعنی مخالف جهت رویش مو حرکت می‌دهیم و برای اندازه‌ای که موها می‌خواهیم بماند فاصله شانه نسبت به سر را در نظر گرفته و با یک فاصله معین حرکت می‌کنیم .

در روش لایه‌لایه هم دقیقا مثله ممتد عمل کرده ولی فرقی که دارد شانه را پی‌درپی حرکت نمی‌دهیم ، بلکه موها را دسته دسته با شانه برداشته و با دسته تیغ ضربه می‌زنیم .موها را حتما خیس میکنیم که تیغ زود کند نشود .

 

موی صورت در تقریباً همه خانم‌ها کم و بیش دیده می شود. اگر تعداد آن‌ها کم، کرکی و بور هستند بهتر است که کاری به آن‌ها نداشته و یا گاهی آن‌ها را با ملایمت و رعایت اصول بهداشتی بند بیاندازیم و یا با قیچی نوک تیز از روی پوست قیچی کنیم.

اگر تعداد آن‌ها زیاد، مشکی و ضخیم هستند، بهترین راه مراجعه به متخصص پوست و مو و متخصص غدد داخلی و تعیین علت بروز و سپس درمان مناسب دارویی است و همزمان با درمان می توان از لیزر برای رفع دائمی آن‌ها استفاده کرد.

 

استفاده از تیغ صورت تراشی راه بدی نیست و آسیبی هم به پوست وارد نمی کند ولی از نظر روانی و احساسی برای خانم‌ها مشکل است که این کار را انجام دهند.

 

کرم‌های موبر (حتی موبر مخصوص پوست صورت) معمولاً باعث بروز واکنش‌های حساسیتی می‌شوند. اپی‌لیدی بدترین راه برای برداشتن موهای صورت است با وجود اینکه تبلیغات در مورد این وسیله بسیار زیاد، فریبنده و وسوسه‌آمیز می‌باشد.

در کل هر وسیله‌ای که موها را از روی پوست می‌کند (مثل بند انداختن، کرم موبر، اپی‌لیدیو موم و غیره) ممکن است موجب بروز جوش و التهاب پوست گردد و در دراز مدت تغییرات رنگدانه‌ای به صورت لک پوستی در محل به وجود می‌آورد.

 

کاربرد ریش‌تراش  

اصلاح و مرتب کردن موهای صورت کار همیشگی آقایان است که باید بخشی از وقت خود را صرف آن کنند. از قرن‌ها پیش از ابزارهای تیزی مانند تیغ برای اصلاح صورت استفاده می‌شده است. کیفیت تیغ‌های اصلاح صورت هم با گذشت زمان تغییر کرده و با معرفی تکنولوژی‌های جدید، همواره شاهد معرفی انواع جدیدتری از تیغ اصلاح هستیم. شاید تیغ اصلاح قدیمی‌ترین و حتی پرطرفدارترین وسیله‌ی اصلاح صورت باشد اما نمی‌توان گفت بهترین وسیله است. تیغ اصلاح هرچقدر هم که با کیفیت باشد می‌تواند به پوست آسیب برساند. شاید در راستای همین مشکل بوده است که ماشین‌های اصلاح اختراع شدند. ماشین‌های اصلاح صورت به دو دسته‌ تریمر و ریش‌تراش تقسیم‌بندی می‌شوند. تریمرها قابلیت اصلاح از ته را ندارند اما ریش‌تراش‌ها که به آن‌ها «شیور» (Shaver) هم می‌گویند برای اصلاح از ته طراحی شده‌اند.

 

عصر برنز

تاریخ استفاده از تیغ اصلاح به تمدن‌های عصر برنز برمی‌گردد. تیغ‌های این دوره معمولاً از برنز یا ابسیدین ساخته می‌شدند و شکل آن‌ها بیضوی بوده‌است.

 

نوع ریش‌تراش

ریش‌تراش یا خودتراش نوعی ابزار تیغ‌دار است که از آن برای تراشیدن موی بدن و معمولاً ریش و موی سر استفاده می‌شود. نام «خودتراش» در زبان فارسی بیشتر به نوع دستی و ابتدایی این وسیله اطلاق می‌شود. نوع برقی آن ریش‌تراش برقی یا به‌اختصار «ریش‌تراش» گفته می‌شود. همچنین به آن «صورت‌تراش» هم گفته می‌شد.

 

انواع ریش‌تراش

ریش‌تراش‌ها به دو نوع ریش‌تراش‌های دستی مانند انواع ریش‌تراش‌های یک‌بارمصرف (ژیلت‌ها) و انواع ریش‌تراش‌های برقی تقسیم‌بندی می‌شوند. مزایای ریش‌تراش یک‌بارمصرف در از ته زدن و پوستی عاری از هرگونه مو می‌باشد و رشد مو فاصلۀ زمانی زیادی را می‌طلبد. از مزایای ریش‌تراش‌های برقی سهولت در استفادهٔ آن‌ها است. ریش‌تراش‌های برقی امروزه جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده‌اند و شرکت‌های مختلفی به تولید انواع آن می‌پردازند‌. 

 

 خودتراش چیست 

شستشوی صورت و یا لایه‌برداری پوست، به نرم‌شدن موهای صورت کمک می‌کند. توصیه می‌کنیم برای این‌که پوست شما حالت نرم‌تری به خود بگیرد، صورت خود را حدود سه دقیقه با آب گرم بشویید.

 

در سلمانی ها هنوز از خودتراش‌های چاقویی اسفاده می شود. نسل بعدی ریش‌تراش‌ها ایمن‌تر بودند. امروزه ریش‌تراش‌های بسیار ایمن با تیغ‌های موازی دو‌تایی و سه‌تایی عرضه شده که استفاده از آن‌ها بسیار آسان است.

 

1) خودتراش‌های قدیمی: Early Razors  قدیمی‌ترین خودتراش‌ها در عصر برنز در انگلستان به وجود آمدند. این خودتراش‌ها اغلب بیضی شکل و دارای تیغه‌ای از جنس برنز بودند که مانند زبانه چاقو از انتهای کوچکشان بیرون می آمد. این تیغ‌ها دائما باید تیز می‌شد و زودهم کند و فرسوده می‌شد و از بین می‌رفت. 

خودتراش‌های با تیغه باز جزء خود تراش‌های قدیمی محسوب می شوند. کاربرد اصلی این نوع خودتراش که طرح شماتیک آن در شکل زیر دیده می شود در آرایشگاه‌ها است. به این نوع خود تراش، خودتراش راست (Straight razors) و یا گلوبر(cut throat) هم گفته می شود. 

 

2) خودتراش‌های ایمن (Safety razors) همان‌طور که ذکر شد تیغه خودتراش‌های قدیمی نیار به تیزکردن مداوم داشتند و زود فرسوده می‌شدند که این باعث افزایش قیمت آن‌ها می شد. خودتراش‌های ایمنی برای اولین بار در آمریکا توسط برادران کمف با استفاده از تیغه‌های فورج شده (forged blade) رواج یافت. تیغه فورج شده تیغه‌ای است که در کوره آهنگری گداخته و با چکش شکل داده شده است. در سال 1903 ژیلت، مخترع آمریکایی خودتراش ایمنی با تیغه قابل تعویض را اختراع کرد. خودتراش‌های ایمنی از اواسط سده ۱۸۰۰ در شکل‌ها و طرح‌های مختلفی ساخته و عرضه شدند

 

3) خودتراش‌های الکتریکی Electric shaver خودتراش برقی یک وسیله رایج برای تراشیدن موهای اضافی بدن و صورت است که دارای تیغه گردان و یا نوسان کننده است. خودتراش برقی نیازی به استفاده از خمیر ریش، صابون و یا آب ندارد. این نوع خودتراش در سال 1930 توسط ژاکوپ شیک اختراع شد. خودتراش رمینتون نیز در سال 1937 توسط کمپانی رمینتون رند رواج یافت. این اولین خودتراش موفق برقی است که توسط شیک اختراع شده و در سال 1931 وارد بازار شد.

 

 

نکات کاربردی درباره اصلاح  

از آن‌جایی که پوست صورت افراد با یکدیگر متفاوت است، اصلاح صورت نیز نیازمند در نظر گرفتن موارد خاصی است تا در حین اصلاح، پوست آسیب نبینند. یک اصلاح صورت ابتدایی می‌تواند سریع و راحت باشد اما یک اصلاح حرفه‌ای نیاز به صرف وقت بیشتری برای این عمل دارد. رعایت نکات زیر برای اصلاحی حرفه ای و بی‌نقص به شما کمک خواهد کرد:

 

هنگام اصلاح عجله نکنید و وقت لازم را جهت آماده کردن پوست خود برای اصلاح بگذارید. پیشنهاد می‌شود اصلاح خود را در حین و یا پس از حمام کردن با آب گرم در محیط مرطوب حمام انجام دهید. در صورتی که وقت لازم جهت اصلاح در هنگام و یا پس از حمام را ندارید،4-5 دقیقه قبل از اصلاح صورت خود را کامل با آب ولرم بشویید.

 

کرم ، کف یا ژل متناسب با نوع پوست خود را استفاده کنید. اگر پوست شما حساس است از محصولات مخصوص پوست‌های حساس (sensitive) و اگر پوست شما خشک است از محصولات مخصوص پوست‌های خشک استفاده کنید.

کرم، کف یا ژل اصلاح را روی صورت خیس و مرطوب شده به خوبی بمالید. جهت انجام بهتر این کار پیشنهاد می‌شود که از فرچه اصلاح استفاده نمایید.

اجازه دهید کف روی صورتتان 2 الی 3 دقیقه قبل از شروع اصلاح بماند در طول این مدت می‌توانید موهای خود را شانه کنید و یا مسواک بزنید.

از تیغ‌های یکبار مصرف استفاده کنید: تیغ‌های یکبار مصرف به خاطر درپوش روی تیغ ، کمتر در معرض آلودگی قرار دارند. و همچنین تیغ‌های یکبار مصرف به علت قیمت مناسب‌تر سریع‌تر مورد تعویض قرار گرفته و همواره از تیزی و برندگی لازم برخوردار می‌باشد.

 

کشیدن تیغ خلاف جهت رویش موهای صورت اصلاحی تمیزتر را فراهم می‌کند اما دو اشکال هم دارد:

پوست شما بیشتر در معرض بریدگی قرار می‌گیرد.

احتمال بریدن و زخم شدن پوست شما به علت بریدن موهایی که هنوز از پوست بیرون نیامده را دارد.

پس از اتمام اصلاح تیغ را به خوبی شسته و از تمیز شدن آن از موها و کف مطمئن شده قاب محافظ را روی آن قرار دهید.

پس از اتمام اصلاح صورت خود را کامل با آب خنک بشویید.

پس از اصلاح از افترشیو استفاده کنید.

چون فرایند اصلاح باعث برداشته شدن لایه‌هایی از پوست می شود برای التیام، تسکین و مراقبت از پوست نیاز به استفاده از بالم بعد از اصلاح می باشد. بالم یا مرهم رقیق نوعی پماد موضعی است که برای استفاده روی پوست تهیه می‌شود. بالم نسبت به لوسیون، گرانروی یکسان یا کمتری دارد و برخلاف لوسیون، بر روی پوست مالیده می‌شود تا ایجاد اصطکاک کند.

 

چگونه ماندگاری اصلاح صورت را افزایش دهیم؟  

موی صورت در تقریباً همه خانم‌ها کم و بیش دیده می‌شود. اگر تعداد آن‌ها کم، کرکی و بور هستند بهتر است که کاری به آن‌ها نداشته و یا گاهی آن‌ها را با ملایمت و رعایت اصول بهداشتی بند بیاندازیم و یا با قیچی نوک تیز از روی پوست قیچی کنیم.

   

سوختگی در اثر اصلاح

سوختگی در اثر اصلاح، به دنبال استفاده از تیغ‌های کند و یا شیوه نادرست استفاده از تیغ به وجود می‌آید. این مسأله ۲-۴ روز بعد از اصلاح روی پوست خود را نشان می‌دهد و بسته به میزان و سطح سوختگی، درمان آن از چند ساعت تا چند روز طول می‌کشد. در شرایط حاد، سوختگی در اثر اصلاح با برآمدگی و تورم پوست نیز همراه است. وقتی که در ناحیه سوختگی مجددا مو رشد می‌کند. ممکن است جوش‌های چرک‌دار در آن نواحی ایجاد شود. عدم استفاده از نرم‌کننده پوست (مثل صابون و کف) قبل از عمل اصلاح نیز موجب سوختگی می‌شود. افرادی که موهای زبر و خشن و یا پوست حساس دارند نیز دچار این عارضه می‌شوند. برای جلوگیری از این مسأله قبل از اصلاح حتما پوست خود را مرطوب و لغزنده کنید و یا از ژل مخصوص اصلاح استفاده نمایید. حرکت دست نیز حین اصلاح باید در جهت رشد موها باشد.

 

سعی کنید در حین اصلاح فشار کمتری به پوست وارد آید. از مصرف کلیه محصولات نامناسب که ایجاد خارش و حساسیت می‌کنند، خودداری کنید (مثل برخی عطرها و ادکلن‌ها). در صورت استفاده از کرم بعد از اصلاح، کرم‌های حاوی آلوئه‌ورا و نرم‌کننده بسیار مناسب است. بهتر است قبل از اصلاح نواحی مورد نظر را با اسید سالسیلیک پاک کنید تا مواد روغنی و پوست مرده راحت‌تر از پوست جدا شوند. همچنین یک تکه پارچه گرم و مرطوب روی پوست‌تان بگذارید. با این کار موها نرم‌تر و اصلاح راحت‌تر می‌شود.

 

بریدگی‌ها

هنگام اصلاح کردن ممکن است قسمتی از پوست بریده شود و مقداری خونریزی کند. این نوع بریدگی‌ها در اثر حرکت‌های عمودی تیغ ایجاد می‌شوند. اگر چنین وضعیتی برای شما نیز پیش آمد، مقداری پنبه را به الکل آغشته کرده روی محل بریدگی بگذارید و کمی فشار دهید تا خونریزی قطع شود و یا یک برگه دستمال کاغذی را روی محل بریدگی قرار دهید. اصلاح کردن در حین دوش گرفتن و یا بعد از آن باعث می‌شود این نوع خونریزی‌ها در اثر بریدگی و خراش به حداقل برسد؛ زیرا جریان خون به علت انقباض عروق در حین دوش آب سرد، کم می‌شود.