ابزارهای کاربردی برای اصلاح صورت مردان  

یک مرد معمولی 30 هزار موی ریش در صورت خود دارد. بیشترین تراکم موی صورت در نواحی چانه و بالای لب بالا می‌باشد. مو روزانه در حدود 0.8 میلی متر رشد میکند که این سرعت در طی روز بیشتر از شب است. بر خلاف تصور تعداد دفعات تراشیدن موهای صورت در سرعت و ضخامت موهای تازه روییده تاثیری ندارد. ایده‌آل‌ترین زاویه اصلاح با خودتراش دستی 28-32 درجه می‌باشد. موهای گردن موازی با پوست گردن رشد می‌کنند. 42 درصد مردان یا کاملا فاقد موی صورت هستند و یا از کم پوشت بودن موهای صورت خود ابراز نارضایتی می‌کنند.

ریش و تراشیدن آن از مهم‌ترین مسایل آرایشی آقایان نسبت به بی‌نهایت مسایل مربوط به آرایش خانم هاست! اگر شما فقط به ریش‌تان برسید یعنی آزایش و زیبایی صورت خود را تضمین کرده‌اید. در این مقاله ۵ وسیله برای اصلاح صورت مردان را با جزییات برایتان معرفی می‌کنیم. با ما همراه باشید.

 

1) ژیلت یک بار مصرف

فواید ژیلت یک بار مصرف: ارزان‌ترین آن‌ها هستند و معمولا در پک‌های ۱۰-۲۰ تایی عرضه می‌شوند. مناسب‌ترین و سبک‌ترین وسیله برای سفر شما.

ضررهای ژیلت یک بار مصرف: وزن زیادی سبک آن‌ها باعث می‌شود که فشاری که مورد نظر شماست به اندازه کافی روی آن اعمال نشود و مسلما نتیجه‌ای که انتظار دارید را نخواهید گرفت. تیغ‌های بی کیفیت آن‌ها فقط یک یا دوبار برای شما دوام می‌آورند. سر آن نیز انعطاف‌پذیر نیست و این نیز مشکل دیگر آن است.

 

2) ریش‌تراش برقی

انتخاب رایج آقایان در ریش‌تراش این مدل آن است. چه برای استفاده خانگی و چه مسافرت‌ها.

فواید ریش تراش برقی: فایده بسیار خوب آن‌ها این است که همه‌جا قابل استفاده‌اند. مثلا در ماشین و حین تماشای مناظر اطرافتان! برعکس تراشیدن سنتی این ریش تراش‌ها به هیچ‌گونه خمیر ریش، سینک دستشویی و آب نیازی ندارند.

ضررهای ریش تراش برقی: دقت آن‌ها به اندازه تیغ‌ها نیست و شاید مدل مطلوب شما را با دقت بالایی درست نکنند. با اینکه راحت و خوش دست هستند ولی اکثر آقایان بعد از تراشیدن ریش با آن‌ها از خراب شدن پوست شان شکایت می‌کنند.

 

3) ریش‌تراش‌های کارتیج دار

ژیلت‌های کارتیج‌دار معروف‌ترین آن‌ها هستند و این اجازه را به شما می‌دهند که در جهت و خلاف جهت رویش موی صورتتان آن را بتراشید. از یک دسته پلاستیکی یا فلزی تشکیل شده اند که به قسمت مرکزی آن انعطاف‌پذیر است و به ژیلت اجازه حالت گرفتن متناسب با صورت شما را می‌دهد. کارتیج آن شامل ۶ تیغ ضدزنگ است.

فواید ریش‌تراش کارتیج‌دار: کارتیج آن قابل جایگزینی است. معمولا بعد از ۳ یا ۴ بار استفاده باید آن را عوض کرد. امن‌ترین راه برای تراشیدن صورت شماست. معمولا هربار تراشیدن صورت با آن ها ۱۰ دقیقه طول می کشد و ریسک هیچ‌گونه خراشیدگی یا بریدگی روی صورت شما وجود ندارد.

ضررهای ریش تراش کارتیج دار: قیمت بالای آن‌ها, گیر کردن ریشه ریش در میان تیغ‌ها از دیگر مشکلات آن است. شاید برای سفید کردن صورت نیاز به تراشیدن به صورت اریب نیز داشته باشید. به اندازه کافی برای آقایان قانع‌کننده نیست که از آن به جای ژیلت معمولی استفاده کنند.

 

4) تیغ دو لبه

سنتی‌ترین روش است که از پدران و نیاکان ما به ما رسیده است. لبه محافظ آن حین برخورد با پوست مانع از فرو رفتن تیغ در پوست شما می‌شود. از یک دسته فلزی به نسبت سنگین‌تر ساخته شده است که کنترل شما و در نتیجه دقت شما را بالا می برد.

فواید استفاده از تیغ دو لبه: بر اساس استفاده شما می توانید هر هفته تیغ آن را عوض کنید. با توجه به قیمت کیفیت مناسبی دارند. دقت بسیار بالایی به دلیل دو سر تیز در طرفین دارند.

ضررهای تیغ دو لبه: برای اینکه بتوانید با آن‌ها به درستی بتراشید و دقت‌تان در این زمینه زیاد شود و همچنین جایی را نبرید نیاز به تمرین زیادی دارید. اوایل کمی سخت است ولی عادت می کنید.

 

5) تیغ یک لبه

در اکثر آرایشگاه‌ها از این مدل تیغ استفاده می‌شود. امن‌ترین روش برای تراشیدن صورت و پشت گردن است البته بازهم دقت بسیار بالایی نیاز دارید و این بدون تمرین به دست نمی‌آید.

فواید استفاده از تیغ یک لبه: لبه تیز آن دقت تراشیدن را بالا می‌برد. معمولا زمان زیادی طول می‌کشد تا تیغ آن کهنه شود و نیاز به تعویض آن داشته باشید. قیمت آن نیز به نسبت این ۵ مدل تیغ مناسب است.

ضررهای استفاده از تیغ یک لبه: در صورت وارد نبودن در تراشیدن با آن به راحتی می‌توانید خراش‌های بزرگ و کوچک روی صورتتان بیاندازید. زمان و مهارت زیادی را برای یادگیری تراشیدن با آن باید صرف کنید.

 

 

آموزش کوتاهی مو با دسته تیغ معمولی 

کوتاه کردن مو با دسته تیغ معمولی که بیشتر برای اصلاح صورت ، پشت گردن ، ابرو و ... استفاده میشه ، با چند روش میشه انجام داد که ما در اینجا یکی از روش‌ها رو آموزش دایدم ، در این حالت کوتاهی مو با دسته تیغ از روش ممتد یا لایه لایه استفاده میشه که برای موهای کمتر از دو سانتیمتر از ممتد و موهای بیشتر از دو سانتیمتر از لایه لایه استفاده می‌کنیم.

 

در روش ممتد از یک سمت سر شروع کرده و یک ردیف به عرض دنده‌های درشت شانه در نظر می‌گیریم و بعد از شانه کردن به طرف خواب و رویش مو شانه را از پایین‌ترین قسمت دسته مخالف جهت رویش مو داخل مو قرار می‌دهیم و با ضربات پی در پی دسته تیغ روی دسته موی قرار گرفته در داخل شانه از راست به چپ قطع کرده و شانه راهم به طرف بالا یعنی مخالف جهت رویش مو حرکت می‌دهیم و برای اندازه‌ای که موها می‌خواهیم بماند فاصله شانه نسبت به سر را در نظر گرفته و با یک فاصله معین حرکت می‌کنیم .

در روش لایه‌لایه هم دقیقا مثله ممتد عمل کرده ولی فرقی که دارد شانه را پی‌درپی حرکت نمی‌دهیم ، بلکه موها را دسته دسته با شانه برداشته و با دسته تیغ ضربه می‌زنیم .موها را حتما خیس میکنیم که تیغ زود کند نشود .

 

موی صورت در تقریباً همه خانم‌ها کم و بیش دیده می شود. اگر تعداد آن‌ها کم، کرکی و بور هستند بهتر است که کاری به آن‌ها نداشته و یا گاهی آن‌ها را با ملایمت و رعایت اصول بهداشتی بند بیاندازیم و یا با قیچی نوک تیز از روی پوست قیچی کنیم.

اگر تعداد آن‌ها زیاد، مشکی و ضخیم هستند، بهترین راه مراجعه به متخصص پوست و مو و متخصص غدد داخلی و تعیین علت بروز و سپس درمان مناسب دارویی است و همزمان با درمان می توان از لیزر برای رفع دائمی آن‌ها استفاده کرد.

 

استفاده از تیغ صورت تراشی راه بدی نیست و آسیبی هم به پوست وارد نمی کند ولی از نظر روانی و احساسی برای خانم‌ها مشکل است که این کار را انجام دهند.

 

کرم‌های موبر (حتی موبر مخصوص پوست صورت) معمولاً باعث بروز واکنش‌های حساسیتی می‌شوند. اپی‌لیدی بدترین راه برای برداشتن موهای صورت است با وجود اینکه تبلیغات در مورد این وسیله بسیار زیاد، فریبنده و وسوسه‌آمیز می‌باشد.

در کل هر وسیله‌ای که موها را از روی پوست می‌کند (مثل بند انداختن، کرم موبر، اپی‌لیدیو موم و غیره) ممکن است موجب بروز جوش و التهاب پوست گردد و در دراز مدت تغییرات رنگدانه‌ای به صورت لک پوستی در محل به وجود می‌آورد.

 

کاربرد ریش‌تراش  

اصلاح و مرتب کردن موهای صورت کار همیشگی آقایان است که باید بخشی از وقت خود را صرف آن کنند. از قرن‌ها پیش از ابزارهای تیزی مانند تیغ برای اصلاح صورت استفاده می‌شده است. کیفیت تیغ‌های اصلاح صورت هم با گذشت زمان تغییر کرده و با معرفی تکنولوژی‌های جدید، همواره شاهد معرفی انواع جدیدتری از تیغ اصلاح هستیم. شاید تیغ اصلاح قدیمی‌ترین و حتی پرطرفدارترین وسیله‌ی اصلاح صورت باشد اما نمی‌توان گفت بهترین وسیله است. تیغ اصلاح هرچقدر هم که با کیفیت باشد می‌تواند به پوست آسیب برساند. شاید در راستای همین مشکل بوده است که ماشین‌های اصلاح اختراع شدند. ماشین‌های اصلاح صورت به دو دسته‌ تریمر و ریش‌تراش تقسیم‌بندی می‌شوند. تریمرها قابلیت اصلاح از ته را ندارند اما ریش‌تراش‌ها که به آن‌ها «شیور» (Shaver) هم می‌گویند برای اصلاح از ته طراحی شده‌اند.

 

عصر برنز

تاریخ استفاده از تیغ اصلاح به تمدن‌های عصر برنز برمی‌گردد. تیغ‌های این دوره معمولاً از برنز یا ابسیدین ساخته می‌شدند و شکل آن‌ها بیضوی بوده‌است.

 

نوع ریش‌تراش

ریش‌تراش یا خودتراش نوعی ابزار تیغ‌دار است که از آن برای تراشیدن موی بدن و معمولاً ریش و موی سر استفاده می‌شود. نام «خودتراش» در زبان فارسی بیشتر به نوع دستی و ابتدایی این وسیله اطلاق می‌شود. نوع برقی آن ریش‌تراش برقی یا به‌اختصار «ریش‌تراش» گفته می‌شود. همچنین به آن «صورت‌تراش» هم گفته می‌شد.

 

انواع ریش‌تراش

ریش‌تراش‌ها به دو نوع ریش‌تراش‌های دستی مانند انواع ریش‌تراش‌های یک‌بارمصرف (ژیلت‌ها) و انواع ریش‌تراش‌های برقی تقسیم‌بندی می‌شوند. مزایای ریش‌تراش یک‌بارمصرف در از ته زدن و پوستی عاری از هرگونه مو می‌باشد و رشد مو فاصلۀ زمانی زیادی را می‌طلبد. از مزایای ریش‌تراش‌های برقی سهولت در استفادهٔ آن‌ها است. ریش‌تراش‌های برقی امروزه جایگاه ویژه‌ای پیدا کرده‌اند و شرکت‌های مختلفی به تولید انواع آن می‌پردازند‌. 

 

 خودتراش چیست 

شستشوی صورت و یا لایه‌برداری پوست، به نرم‌شدن موهای صورت کمک می‌کند. توصیه می‌کنیم برای این‌که پوست شما حالت نرم‌تری به خود بگیرد، صورت خود را حدود سه دقیقه با آب گرم بشویید.

 

در سلمانی ها هنوز از خودتراش‌های چاقویی اسفاده می شود. نسل بعدی ریش‌تراش‌ها ایمن‌تر بودند. امروزه ریش‌تراش‌های بسیار ایمن با تیغ‌های موازی دو‌تایی و سه‌تایی عرضه شده که استفاده از آن‌ها بسیار آسان است.

 

1) خودتراش‌های قدیمی: Early Razors  قدیمی‌ترین خودتراش‌ها در عصر برنز در انگلستان به وجود آمدند. این خودتراش‌ها اغلب بیضی شکل و دارای تیغه‌ای از جنس برنز بودند که مانند زبانه چاقو از انتهای کوچکشان بیرون می آمد. این تیغ‌ها دائما باید تیز می‌شد و زودهم کند و فرسوده می‌شد و از بین می‌رفت. 

خودتراش‌های با تیغه باز جزء خود تراش‌های قدیمی محسوب می شوند. کاربرد اصلی این نوع خودتراش که طرح شماتیک آن در شکل زیر دیده می شود در آرایشگاه‌ها است. به این نوع خود تراش، خودتراش راست (Straight razors) و یا گلوبر(cut throat) هم گفته می شود. 

 

2) خودتراش‌های ایمن (Safety razors) همان‌طور که ذکر شد تیغه خودتراش‌های قدیمی نیار به تیزکردن مداوم داشتند و زود فرسوده می‌شدند که این باعث افزایش قیمت آن‌ها می شد. خودتراش‌های ایمنی برای اولین بار در آمریکا توسط برادران کمف با استفاده از تیغه‌های فورج شده (forged blade) رواج یافت. تیغه فورج شده تیغه‌ای است که در کوره آهنگری گداخته و با چکش شکل داده شده است. در سال 1903 ژیلت، مخترع آمریکایی خودتراش ایمنی با تیغه قابل تعویض را اختراع کرد. خودتراش‌های ایمنی از اواسط سده ۱۸۰۰ در شکل‌ها و طرح‌های مختلفی ساخته و عرضه شدند

 

3) خودتراش‌های الکتریکی Electric shaver خودتراش برقی یک وسیله رایج برای تراشیدن موهای اضافی بدن و صورت است که دارای تیغه گردان و یا نوسان کننده است. خودتراش برقی نیازی به استفاده از خمیر ریش، صابون و یا آب ندارد. این نوع خودتراش در سال 1930 توسط ژاکوپ شیک اختراع شد. خودتراش رمینتون نیز در سال 1937 توسط کمپانی رمینتون رند رواج یافت. این اولین خودتراش موفق برقی است که توسط شیک اختراع شده و در سال 1931 وارد بازار شد.

 

 

نکات کاربردی درباره اصلاح  

از آن‌جایی که پوست صورت افراد با یکدیگر متفاوت است، اصلاح صورت نیز نیازمند در نظر گرفتن موارد خاصی است تا در حین اصلاح، پوست آسیب نبینند. یک اصلاح صورت ابتدایی می‌تواند سریع و راحت باشد اما یک اصلاح حرفه‌ای نیاز به صرف وقت بیشتری برای این عمل دارد. رعایت نکات زیر برای اصلاحی حرفه ای و بی‌نقص به شما کمک خواهد کرد:

 

هنگام اصلاح عجله نکنید و وقت لازم را جهت آماده کردن پوست خود برای اصلاح بگذارید. پیشنهاد می‌شود اصلاح خود را در حین و یا پس از حمام کردن با آب گرم در محیط مرطوب حمام انجام دهید. در صورتی که وقت لازم جهت اصلاح در هنگام و یا پس از حمام را ندارید،4-5 دقیقه قبل از اصلاح صورت خود را کامل با آب ولرم بشویید.

 

کرم ، کف یا ژل متناسب با نوع پوست خود را استفاده کنید. اگر پوست شما حساس است از محصولات مخصوص پوست‌های حساس (sensitive) و اگر پوست شما خشک است از محصولات مخصوص پوست‌های خشک استفاده کنید.

کرم، کف یا ژل اصلاح را روی صورت خیس و مرطوب شده به خوبی بمالید. جهت انجام بهتر این کار پیشنهاد می‌شود که از فرچه اصلاح استفاده نمایید.

اجازه دهید کف روی صورتتان 2 الی 3 دقیقه قبل از شروع اصلاح بماند در طول این مدت می‌توانید موهای خود را شانه کنید و یا مسواک بزنید.

از تیغ‌های یکبار مصرف استفاده کنید: تیغ‌های یکبار مصرف به خاطر درپوش روی تیغ ، کمتر در معرض آلودگی قرار دارند. و همچنین تیغ‌های یکبار مصرف به علت قیمت مناسب‌تر سریع‌تر مورد تعویض قرار گرفته و همواره از تیزی و برندگی لازم برخوردار می‌باشد.

 

کشیدن تیغ خلاف جهت رویش موهای صورت اصلاحی تمیزتر را فراهم می‌کند اما دو اشکال هم دارد:

پوست شما بیشتر در معرض بریدگی قرار می‌گیرد.

احتمال بریدن و زخم شدن پوست شما به علت بریدن موهایی که هنوز از پوست بیرون نیامده را دارد.

پس از اتمام اصلاح تیغ را به خوبی شسته و از تمیز شدن آن از موها و کف مطمئن شده قاب محافظ را روی آن قرار دهید.

پس از اتمام اصلاح صورت خود را کامل با آب خنک بشویید.

پس از اصلاح از افترشیو استفاده کنید.

چون فرایند اصلاح باعث برداشته شدن لایه‌هایی از پوست می شود برای التیام، تسکین و مراقبت از پوست نیاز به استفاده از بالم بعد از اصلاح می باشد. بالم یا مرهم رقیق نوعی پماد موضعی است که برای استفاده روی پوست تهیه می‌شود. بالم نسبت به لوسیون، گرانروی یکسان یا کمتری دارد و برخلاف لوسیون، بر روی پوست مالیده می‌شود تا ایجاد اصطکاک کند.

 

چگونه ماندگاری اصلاح صورت را افزایش دهیم؟  

موی صورت در تقریباً همه خانم‌ها کم و بیش دیده می‌شود. اگر تعداد آن‌ها کم، کرکی و بور هستند بهتر است که کاری به آن‌ها نداشته و یا گاهی آن‌ها را با ملایمت و رعایت اصول بهداشتی بند بیاندازیم و یا با قیچی نوک تیز از روی پوست قیچی کنیم.

   

سوختگی در اثر اصلاح

سوختگی در اثر اصلاح، به دنبال استفاده از تیغ‌های کند و یا شیوه نادرست استفاده از تیغ به وجود می‌آید. این مسأله ۲-۴ روز بعد از اصلاح روی پوست خود را نشان می‌دهد و بسته به میزان و سطح سوختگی، درمان آن از چند ساعت تا چند روز طول می‌کشد. در شرایط حاد، سوختگی در اثر اصلاح با برآمدگی و تورم پوست نیز همراه است. وقتی که در ناحیه سوختگی مجددا مو رشد می‌کند. ممکن است جوش‌های چرک‌دار در آن نواحی ایجاد شود. عدم استفاده از نرم‌کننده پوست (مثل صابون و کف) قبل از عمل اصلاح نیز موجب سوختگی می‌شود. افرادی که موهای زبر و خشن و یا پوست حساس دارند نیز دچار این عارضه می‌شوند. برای جلوگیری از این مسأله قبل از اصلاح حتما پوست خود را مرطوب و لغزنده کنید و یا از ژل مخصوص اصلاح استفاده نمایید. حرکت دست نیز حین اصلاح باید در جهت رشد موها باشد.

 

سعی کنید در حین اصلاح فشار کمتری به پوست وارد آید. از مصرف کلیه محصولات نامناسب که ایجاد خارش و حساسیت می‌کنند، خودداری کنید (مثل برخی عطرها و ادکلن‌ها). در صورت استفاده از کرم بعد از اصلاح، کرم‌های حاوی آلوئه‌ورا و نرم‌کننده بسیار مناسب است. بهتر است قبل از اصلاح نواحی مورد نظر را با اسید سالسیلیک پاک کنید تا مواد روغنی و پوست مرده راحت‌تر از پوست جدا شوند. همچنین یک تکه پارچه گرم و مرطوب روی پوست‌تان بگذارید. با این کار موها نرم‌تر و اصلاح راحت‌تر می‌شود.

 

بریدگی‌ها

هنگام اصلاح کردن ممکن است قسمتی از پوست بریده شود و مقداری خونریزی کند. این نوع بریدگی‌ها در اثر حرکت‌های عمودی تیغ ایجاد می‌شوند. اگر چنین وضعیتی برای شما نیز پیش آمد، مقداری پنبه را به الکل آغشته کرده روی محل بریدگی بگذارید و کمی فشار دهید تا خونریزی قطع شود و یا یک برگه دستمال کاغذی را روی محل بریدگی قرار دهید. اصلاح کردن در حین دوش گرفتن و یا بعد از آن باعث می‌شود این نوع خونریزی‌ها در اثر بریدگی و خراش به حداقل برسد؛ زیرا جریان خون به علت انقباض عروق در حین دوش آب سرد، کم می‌شود.

 

دانستنی ها درباره گوش پاک کن  

احتمالا اکثر شما به ویژه پس از حمام کردن کودک به فکر تمیز کردن گوش و خارج کردن ترشحات آن می‌افتید.‌ این لحظه غالبا همان لحظه‌ای است که دست خود را به سمت یک گوش پاک‌کن دراز کرده و یا حتی در مواردی، ‌یک تکه دستمال کاغذی و یا پنبه را به دور یک چوب کبریت پیچیده و جهت تمیز کردن گوش دلبندتان، آن را داخل مجرای گوش می‌کنید. ولی مراقب باشید! خطر همین‌جا در کمین شما نشسته است.

 

استفاده از گوش پاک کن در عین سادگی، خطرات و عواقب جبران‌ناپذیری دارد. به خصوص استفاده آن برای کودکان. زیرا کودکان دارای نسوج ضعیف و حساس تری هستند. اکثرا پیش آمده است که هنگامی که کودک خود را از حمام بیرون می آورید ، گوش او را با گوش پاک کن و حتی گاهی با دستمال کاغذی که به دور چوب کبریت پیچیده‌اید خشک می‌کنید. آیا تا به حال به عواقب و خطرات آن فکر کرده‌اید؟

 

 

انجام یکی از اعمال بسیار ساده فوق می‌تواند موجب رساندن آسیب‌های جبران‌ناپذیری به گوش شود.

در سطح اجتماع بحث‌های زیادی در مورد استفاده و یا عدم استفاده از گوش پاک‌کن جهت تمیز کردن گوش وجود دارد. در واقع، شاید بتوان گفت ‌که ‌عبارت ‌گوش‌پاک‌کن، ‌فقط یک عبارت مجازی است برای چیزی که موارد کاربرد آن ارتباط کمی با رفع آلودگی گوش دارد.

از گوش پاک‌کن بیشتر برای تمیز کردن لاله گوش، داخل بینی کودک،‌ بین انگشتان پا، مالیدن پماد بر روی زخم، استعمال داروها در نواحی باز و تمیز کردن آرایش دور چشم‌ها ‌استفاده می‌شود ، درحالی که بسیاری از مردم بر این باورند که این وسیله صرفا جهت خارج کردن ترشحات از داخل گوش است. یک نکته مهم را بایستی همیشه به‌خاطر داشته باشید: ترشحات گوش خارجی که به آن جرم یا واکس گوش گفته می‌شود، به‌هیچ‌وجه آلوده و کثیف نیستند.

این ترشحات، در واقع یک سری از ترشحات طبیعی و ضروری بدن هستند که از گوش مراقبت می‌کنند. همان‌گونه که همه می‌دانند، جرم گوش زرد رنگ و چرب بوده و دارای حالت چسبندگی است. وجود این جرم برای نرم نگهداشتن و حفظ سلامت مجرای گوش خارجی ضروری است. علاوه بر این، اسیدیته این ترشحات مانع از رشد باکتری و قارچ می‌شود.

جرم گوش به‌طور طبیعی و خودبه‌خود به سمت بیرون حرکت کرده و از مجرای گوش خارج می‌شود بنابراین نیازی به دستکاری برای خروج آن وجود ندارد. البته در برخی از موارد، ترشح بیش از حد به خصوص در افراد مستعد موجب انسداد گوش و کاهش شنوایی می‌شود که در این صورت بایستی بیمار برای شستشوی گوش و اقدامات لازم به پزشک متخصص مراجعه کند.

بر اثر فرو بردن جسم خارجی به داخل گوش، ‌علاوه بر خطر آسیب‌رسانی به پرده گوش، امکان ایجاد خراش‌های ظریف میکروسکوپی در مجرای گوش وجود دارد. در این صورت و با توجه به احتمال وجود میکروب و یا قارچ در سطح گوش، چنانچه کودک زمینه آلودگی را پیدا کند مبتلا به عفونت گوش خواهد شد. اکثر شما اندازه دقیق عمق گوش را نمی‌دانید و بنابراین قادر به پاک کردن تمامی قسمت‌های گوش نیستید.

در نتیجه،‌ وارد کردن جسمی نظیر گوش پاک‌کن موجب فشرده‌تر شدن این ترشحات در قسمت‌های عمقی تر مجرا می‌شود که در این صورت،‌خروج آن‌ها مشکل‌تر خواهد بود.

علاوه بر این، ‌بررسی‌ها نشان می‌دهند کودکانی که جهت رفع خارش و تمیز کردن گوش از وسایلی نظیر سنجاق سر و یا گوش پاک‌کن استفاده می‌کنند بیش از سایرین در معرض خطر پارگی پرده گوش قرار دارند.

بسیاری از متخصصان گوش و حلق و بینی هشدار می‌دهند که استفاده از گوش پاک‌کن با تضعیف سیستم دفاعی گوش موجب افزایش خطر ابتلا به خشکی و خارش گوش می‌شود. بهترین روش توصیه شده جهت تمیز کردن گوش خارجی این است که لاله گوش و قسمت بیرونی گوش خارجی را با استفاده از یک پارچه نخی نرم و مرطوب که به دور انگشت اشاره‌تان پیچیده‌اید تمیز کنید، بدون آنکه انگشت خود را داخل مجرا ببرید.

با این وجود در برخی موارد لازم است که واکس درون گوش خارج شود. به عنوان مثال، در برخی به‌طور طبیعی تولید ترشحات گوش بسیار بیش از حالت عادی است که می‌تواند موجب تجمع و بسته شدن کانال گوش شود. البته این انسداد به ‌طور شایع‌تر در ارتباط با تمیز کردن نادرست گوش بوجود می‌آید.

 

در صورت گرفتگی گوش فرزندتان در اثر تجمع جرم، چنانچه وی دارای سابقه سوراخ شدن پرده صماخ یا هر گونه عمل جراحی در گوش است، حتما او را نزد پزشک متخصص ببرید. ولی چنانچه پرده صماخ سالم بوده و گوش صرفا به توسط جرم پر شده باشد، ممکن است با انجام روش‌های درمانی صحیح در منزل بتوانید ناراحتی فرزندتان را درمان کنید:

اولین وسیله‌ای که لازم دارید، یک قطره چکان است. قطره چکان را بایستی توسط یکی از مواد نرم‌کننده جرم که به راحتی در دسترس هستند پر کنید، نظیر روغن‌های معدنی مخصوص، روغن بچه و مثلا‌ قطره گلیسیرین فنیکه سپس سر کودک را به یک طرف خم کنید به ‌طوری که گوش مبتلا رو به بالا باشد. در ادامه و با استفاده از یک قطره‌چکان، ‌۲ تا ۳ قطره از محلول نرم‌کننده جرم را در داخل گوش مبتلا بریزید و همچنان سر را در همان وضعیت به مدت ۵ دقیقه نگهدارید.

سپس یک پارچه تمیز بر روی گوش قرار داده و سر را به طرف مقابل خم کنید و اجازه دهید تا محلولی که در داخل گوش ریخته‌اید، ‌به آرامی بیرون بیاید. در صورت لزوم می‌توانید این عمل را روزی یکی دو بار و برای مدت چند روز انجام دهید.

چنانچه با انجام عمل فوق جرم گوش کودکتان بیرون نیامد و یا دارای سابقه سوراخ شدگی پرده صماخ و یا هر گونه عمل جراحی بود،‌ حتما با پزشک جهت اقدامات پیشرفته‌تر مشورت کنید. پزشک ابتدا با استفاده از وسیله‌ای به‌ نام اتوسکوپ داخل گوش را دیده و سپس ممکن است که جهت خارج کردن جرم گوش، شستشوی گوش با آب را انجام داده و یا با استفاده از یک وسیله خاص دیگر نظیر دستگاه‌های واکیوم‌ خاص جهت برداشتن جرم گوش اقدام کند.

 

بد نیست به این نکات مهم توجه بفرمایید:

 

گیر افتادن و یا چسبیدن اجسام خارجی در داخل مجاری گوش به‌ویژه در مورد اطفال زیاد اتفاق می‌افتد. خیلی احتمال دارد که بچه‌ها به‌ دلیل کنجکاوی یک جسمی نظیر پاک‌کن را داخل گوش خود و یا کودک دیگری قرار دهند. در این صورت، ‌بایستی حتما توجه داشته باشید که خلاصی از حالت بوجود آمده به‌راحتی میسر نیست.

هرگز سعی نکنید تا اجسامی که داخل گوش رفته و یا چسبیده را با زور خارج کنید.

 

حتی شاید دیده باشید که یک حشره درگوش شما و یا شخص دیگری گیر کند. در این صورت، تنها کاری که بایستی انجام دهید این است که کمی از روغن معدنی مخصوص که برای نرم کردن جرم گوش نیز استفاده می‌شود، به داخل گوش بریزید تا حشره کشته شود. سپس در کوتاه‌ترین زمان ممکن با پزشک تماس بگیرید. هیچگاه نباید سعی کنید که حشره و یا هر چیز دیگری را که داخل گوش گیر کرده است،‌خودتان شخصا در بیاورید و غیر از پزشک، به هیچ شخص دیگری اجازه دست زدن به چیزی که داخل گوش چسبیده است، ندهید.

 

رویش دندان‌های کودک  

“خمیردندان‌های سفیدکننده” نیز حاوی مواد شیمیایی و ذرات ساینده هستند که استفاده از آن‌ها برای بیش از یک هفته توصیه نمی شود. “نوارهای سفیدکننده” نیز نوارهایی بسیار نازک هستند که با چشم به سختی دیده می شوند و برای تاثیرگذاری باید به مدت یک هفته و روزی ۵ دقیقه استفاده شوند. استفاده از آن ها برای بیش از یک هفته توصیه نمی شود.

رویش و بیرون آمدن دندان از لثه دارای یک فرآیند تکاملی پیچیده‌ای است. دندان‌های شیری شیرخواران از سن حدود 6 ماهگی از میان لثه‌ها رویش دارد اما ممکن است در شیرخواری کمی دیرتر تا 12 ماهگی به تأخیر بیافتد و بعضی در همان سن 8-6 دندان داشته باشند و این مسئله تا حدی بر ژنتیک و خانواده مربوط است.

 

علامت رویش دندان کودک

علائم رویش دندان‌های کودک مانند ریزش آب دهان، گریه، بی‌خوابی و نخوردن غذا است که موجب تغییرات بدخلقی کودکان می‌شود که به علت زخم و التهاب در لثه قبل از دندان درآوردن است معمولاً 3-5 روز قبل از دندان درآوردن شروع و به محض اینکه دندان لثه را شکافت و بیرون آمد برطرف می شود. سرازیر شدن آب دهان کودک گاه ایجاد حساسیت و ایجاد بثورات قرمزرنگ در اطراف دهان صورت و چانه می شود بیشتر کودکان در این مرحله تمایل دارند انگشتان یا اسباب بازی های خود را گاز بگیرند این کار باعث می شود فشار روی لثه ها کم شود گاهی اوقات تب مختصر در حدود نیم درجه و اسهال خفیف نیز دیده می شود. البته باید در نظر داشت تب بالای 38 درجه کودک باید معاینه دقیق از نظر بیماری‌های عفونی، سرماخوردگی، عفونت گوش عفونت ادراری و بررسی کامل انجام شود. تب و اسهال استفراغ نیز چنانچه شدید باشد باید از نظر عفونی و کم آبی بررسی و درمان‌های خاص خود را انجام داد و به حساب رویش دندان‌ها نباید گذاشت.

 

اقدامات والدین

تمام کودکان 20 عدد دندان‌های شیری را خواهند داشت تغذیه مادر شیرده و غذاهای تکمیلی شیرخوار بعد از 6 ماهگی شروع و محتوی لبنیات، ماست و پنیر و از یک سالگی به بعد شیر پاستوریزه که حاوی مقدار کافی کلسیم و فسفر و ویتامین D جهت کودک تجویز و مناسب باشد.

در صورت بی‌قراری کودک چنانچه مربوط به رویش دندان‌ها باشد با انگشت تمیز روی لثه‌های ملتهب را مالش داده علت را فهمید در این زمان کودک یک وسیله کمکی حلقه پلاستیک دندانی را می‌جود و تا حدودی خارش لثه‌ها برطرف می شود یا یک دستمال تمیز مرطوب و سرد به مدت چند دقیقه روی لثه‌ها مالید این کار نیز آرام بخش و موثر است.

کودکان در این سن تمایل دارند اشیاء مختلف را بطرف دهان ببرند و بخورند پس برای پیشگیری از بلعیدن، آسپیراسیون و مسمومیت مواد شیمیایی و داروئی و دانه‌ها از خوردن آن‌ها جلوگیری و ایشان را از جلوی دست کودک بردارید.

خوردن بعضی مواد مانند ماست سرد و پوره خنک میوه‌ها مناسب است.

چون شیرخوار از 6 ماهگی به بعد تا 2 سالگی از قطره آهن فروس سولفات برای کم خونی استفاده می‌کند، جهت پیشگیری از رسوب قطره آهن روی دندان‌ها می توان قطره آهن را به ته حلق چکانده و عمل تمیز کردن دندان‌ها را با دستمال یا پنبه تمیز انجام داد.

روش دیگر اثرگذاری فلوراید بر دندان‌ها روش موضعی بصورت ژل یا خمیر روی دندان ها توسط دندانپزشکان گذاشته می شود و به کودک توصیه می شود خمیر یا ژل‌ها را نبلعد. امروزه بیشتر خمیر دندان ها حاوی فلوراید هستند و برای کودکان از 3 سال به بالا که می‌توانند آب دهان خود را خارج کنند، توصیه می‌شود مقدار کمی خمیردندان به اندازه یک نخود روی مسواک قرار دهید هنگام مسواک زدن روی کودک خود نظارت داشته باشید.

آموزش دهید تا خمیر دندان را نخورد چون همین مقدار کم نیز در درازمدت ممکن است برای سلامت آن‌ها خطرساز باشد. قرص فلوراید نیز نباید در دسترس کودکان باشد.

 

بهداشت دهان و دندان

دندان ها به مرور زمان و با افزایش سن، رنگ می گیرند، همچنین بعضی از غذاها، نوشیدنی ها، دهانشویه ها و داروها نیز باعث تغییر رنگ دندان ها می شوند. شما می‌توانید تغییر رنگ های سطحی را خودتان بردارید. تعدادی از محصولات سفید کننده شامل “کیت های سفید کننده دندان”، “نوارهای سفید کننده” و “خمیردندان های سفید کننده” توانایی از بین بردن رنگ های سطحی روی دندان را دارند. اما برای از بین بردن تغییر رنگ‌های عمقی‌تر که به ساختمان دندان نفوذ کرده اند باید به دندانپزشک مراجعه کنید.

بهداشت دهان و دندان بسیار مهم است. به همین دلیل می‌خواهیم به صورت تخصصی در مورد بهداشت دهان و دندان صحبت کنیم. جهت سلامتی، بهداشت دهان و دندان را جدی بگیرید. در ابتدا شما را با مفهوم بهداشت آشنا می‌کنیم. سپس در مورد پوسیدگی‌های دندان و علل و نقاطی که پوسیدگی رخ می دهد صحبت می‌کنیم. همچنین نقش تنفس دهانی در پوسیدگی و بهداشت دندان‌ها و بیماری‌های لثه بحث می‌کنیم.

 

تعریف بهداشت : بهداشت خوب یعنی مراقبت کامل از دندان‌ها از طریق استفاده از مسواک و درست مسواک زدن و خمیر دندان مناسب و همچنین نخ دندان و گاهی استفاده از دهانشویه .

 

اگر پوسیدگی‌ها را ازنظر محل پوسیدگی بررسی کنیم می توانیم عنوان کنیم که پوسیدگی در سه نقطه به ترتیب زیر ایجاد می‌شود :

1) سطح جونده در آسیاهای بزرگ و کوچک که روی این سطوح جونده شیارهای باریک ولی عمیقی وجود دارد که به علت عدم ورود موهای مسواک به داخل آن‌ها محیط مناسبی برای زندگی میکروب‌ها فراهم می‌شود. لذا دندان‌ها در این نواحی خیلی زود دچار پوسیدگی و خرابی می‌گردد که این امر در مورد اولین آسیای بزرگ که در حدود شش سالگی می‌روید اهمیت بیشتری دارد .

2) دومین محل لای دندان‌ها یا به عبارت دیگر اطراف ناحیه تماس بین دندان‌ها می‌باشد، این ناحیه نیز به علت آنکه به وسیله مسواک قابل تمیز کردن نیست از نواحی مستعد پوسیدگی به شمار می‌آید که معمولا از سنین ۲۰ سالگی به بعد در این نواحی پوسیدگی دیده می‌شود، برای تمیز کردن این نواحی لازم است از نخ دندان استفاده کنیم .

3) سومین محل ناحیه اتصال لثه با دندان است که این نواحی بیشتر در اثر مسواک زدن غلط بسیار حساس شده و گاهی حتی در اثر زیادی حساسیت مجبور به ترمیم دندان در این نواحی می‌شویم. در مورد بهداشت و نحوه مسواک زدن و نوع مسواک و نخ دندان در قسمت پیشگیری بیشتر صحبت می کنیم. اما آنچه که باید متذکر شویم استفاده از دهانشویه می باشد بارها شنیده ایم که بسیاری از مردم به جای مسواک زدن از آب نمک رقیق شده استفاده نموده آن را غرغره می نمایند .

 

استفاده از آب و نمک یا دهانشویه‌ها در کل مفید می‌باشند اما اگر این کار مرتب ادامه یابد نه تنها مفید نخواهد بود بلکه مضر هم می‌باشد ، زیرا در دهان باکتری‌های مفیدی وجود دارد که با این کار باعث از بین بردن این باکتری‌های مفید می‌شویم و در نتیجه دهان مواجه با بیماری‌های قارچی می شود و یا زمینه رشد باکتری‌های مضر فراهم می شود پس استفاده از دهانشویه‌ها باید در موارد

خاص انجام گیرد یا اگر چنانچه عادت به استفاده از آب ونمک دارید هفته‌ای یک بار این کار انجام شود .

 

 

تنفس دهانی : مسئله‌ای که شاید بسیاری از خانواده ها به آن توجه نمی کنند ولی بسیار با اهمیت است زیرا اگر شخصی دچار تنفس دهانی باشد و نتواند از بینی نفس بکشد سریع‌تر دچار پوسیدگی می شود و علاوه بر آن مشکلات ارتودنسی شدیدی نیز عارض می‌شود .

به تمام خانواده‌ها توصیه می‌شود که حتما به وضعیت تنفس دهانی بچه‌ها توجه کنند اگر بچه‌هایشان نمی توانند به راحتی از بینی نفس بکشند یا شب‌ها خرو پف می‌کنند، این مسئله را با یک متخصص گوش و حلق و بینی در میان بگذارند زیرا به طوره ثانویه دچار پوسیدگی و از آن مهم‌تر مشکلات ارتودنسی می شوند .

خشکی دهان: قبلا ذکر شد که سومین محل پوسیدگی در ناحیه لثه‌ای می باشد در حقیقت عامل اصلی پوسیدگی این ناحیه خشکی دهان می‌باشند. خشکی دهان ممکن است در اثر تنفس دهانی استفاده از داروهائی که به طور ثانویه باعث خشکی دهان می شوند .

مثل بعضی از داروهای گوارشی یا قلبی یا عصبی، یا کسانی که دارای بزاق کم می باشند و یا افراد عصبی و پر استرس دهان خشکی دارند واین خشکی دهان یکی از عوامل اصلی پوسیدگی در ناحیه لثه‌ای می باشد .

 

 

بیماری‌های لثه‌ای: افرادی که دارای لثه های بیمار می باشند ( که البته علت ایجاد بیماری‌های لثه‌ای خود بحث جداگانه‌ای دارد) مستعد پوسیدگی می باشد چون گاهی تحلیل لثه و تحلیل استخوان باعث می شود ریشه دندان از زیر لثه پیدا شود وچون ریشه دندان فاقد مینا می باشد به همین دلیل دچار پوسیدگی بیشتر می شود و علاوه بر آن بیماری های لثه‌ای باعث تخریب استخوان و در نهایت منجر به از دست رفتن دندان می شود .

داروها: همان‌طور که ذکرشد بعضی از داروها باعث خشکی دهان می شوند که به طور ثانویه باعث خشکی و سپس پوسیدگی دهان می شوند بعضی از داروها نیز باعث ایجاد بیماری‌های لثه‌ای می‌شوند که آن هم به طور ثانویه باعث پوسیدگی می‌شوند .

بیماری‌ها: بیماری‌ها به طور مستقیم نقشی در ایجاد پوسیدگی ندارند اما به طور ثانویه در اثر استفاده از دارو یا بدون دارو مثلا در بیماری عصبی و… باعث می شوند دندان‌ها استعداد بیشتری نسبت به پوسیدگی داشته باشند .

 

 

عوامل جلوگیری‌کننده :

گفتیم که عامل اصلی پوسیدگی پلاک دندانی می باشد پس در حقیقت باید چند کار را انجام دهیم تا پوسیدگی دیرترعارض بیاید .

1) مقاومسازی دندان

2) کاهش ایجاد زمینه مناسب برای پلاک دندانی

3) از بین بردن پلاک دندانی

4) معاینات مرتب و مکرر

 

خمیردندان مناسب کودک  

سایش خمیردندان ‏ها یکی از موارد مهم جهت انتخاب آن‌ها توسط دندانپزشکان می ‏باشد و تولیدکنندگان سعی دارند با ارائه هرچه بهتر محصولات استاندارد این مهم را فراهم کنند.

یکی از متخصصان دندانپزشکی کودکان گفت: خمیردندان‌های ایرانی موجود در بازار همان خمیردندان‌های بزرگسالان است که با تغییر طعم و رنگ برای بچه‌ها تولید شده اما هیچ ایراد مصرفی برای کودکان ندارد.

با رویش دندان، کار تمیز کردن دندان آغاز می‌شود ولی طبیعی است. در سنین پایین به جز مسواک، گاز یا پارچه تمیز نباید برای پاک کردن دندان کودک از وسیله دیگری استفاده کرد چرا که این امر برای کودک ناخوشایند است.

 

متخصصان دندانپزشکی کودکان می‌گویند: با اضافه شدن تعداد دندان‌ها در دو سالگی به 16 دندان و در سه سالگی به بیست دندان استفاده از پاک‌کننده کمکی مثل خمیر دندان توصیه می‌شود.

 

عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران تصریح کرد: قبل از این، برای خمیر دندان کودک استاندارد خاصی وجود داشت به عنوان مثال این گونه مطرح می‌شد که خمیر دندان کودکان باید حاوی فلوراید کمتری باشد اما امروزه به جز چند کشور که حساسیت بیشتری روی این قضیه نشان می‌دهند توصیه به تولید خمیر دندان با فلوراید کمتر الزامی نیست.

 

مسئله دیگر در استفاده از خمیر دندان برای کودکان، خطر بلعیدن مقدار زیادی فلوراید توسط کودک است؛ بنابراین به مادران توصیه می‌شود مقدار کمتری از خمیر دندان روی سطح مسواک قرار دهند.

 

برای سنین زیر 2 سال باید یک لایه نازک خمیر دندان بر سطح الیاف مسواک قرارداد و در سنین بالاتر از 2 سال به اندازه یک نخود از خمیر دندان استفاده کرد.

 اگر به همین منوال از خمیر دندان استفاده شود، هیچ مشکلی پیش نمی‌آید اما آن دسته از افرادی که در مناطقی که فلوراید آب بالاست زندگی می‌کنند (مثل ماکو، بوشهر و مناطقی از استان یزد) و خمیر دندان هم به مقدار زیاد استفاده می کنند می‌توانند تغییر رنگ دندان از لکه‌های سفید تا زرد رنگ را بر روی دندان خود مشاهده کنند.

 

متخصصان دندانپزشکی کودکان می‌گویند: خمیر دندان‌های ایرانی موجود در بازار همان خمیر دندان‌های بزرگسالان است که با تغییر طعم و رنگ برای بچه‌ها تولید شده و هیچ ایراد مصرفی برای کودکان ندارد.

 

کسانی که از خمیردندان‌های کودک خارجی استفاده می‌کنند باید به این نکته توجه کنند که آن خمیردندان‌ها حاوی فلوراید بالایی نباشند و میزان فلوراید به میزان هزار پی‌تی‌ام (واحد در میلیون) بیشتر نباشد.

 

دندانپزشکان به والدین توصیه کردند: برای تشویق هر چه بیشتر کودک به رعایت بهداشت دهان و دندان اجازه دهند که خود کودک مسواک و خمیر دندانش را انتخاب کند.