قلب اشخاص بی اندازه چاق همیشه ناتوان و ضعیف است. چاقی به قلب صدمه می‌رساند. چربی زیاد، تمام اعضای داخلی بدن را احاطه می‌کند و عضلات را می‌پوشاند، وزن قلب را زیاد و حرکات آن را مختل می‌کند، تدریجا قلب ناتوان و بالاخره نتایج وخیمی به بار می‌آورد. افراد چاق باید تلاش کنند از چاق شدن زیاد با جدیت ممانعت کنند، در این صورت نه تنها هیکل مناسب پیدا می‌کنند، بلکه قلب خود را هم سالم نگه می‌دارند.

 

برای داشتن قلبی سـالـم چه راهکارهایی را پیشنهاد می‌کنید :

1- از پله های ساختمان، آهسته و مرتب بالا بروید و در هر پله کمی مکث کنید.

2- در موقع هضم غذا کار نکنید، راه نروید و بازی نکنید.

3- با دست چپ، بار سنگین حمل نکنید.

4- از بلند کردن اشیای سنگین به بالای سر خود اجتناب کنید.

5- طوری بخوابید که پاهای شما قدری‌ بالاتر از سطحی که سر قرار دارد، قرار بگیرد.

6- هوای اتاق خواب را موقع شب قبل از خوابیدن تازه کنید.

7- روی پهلوی راست بخوابید.

8- از ماندن در حمام خیلی داغ و طولانی مدت خودداری کنید.

9- از اتوبوس، قطار، پله ماشین و صندلی نپرید.

10- یک مرتبه و ناگهانی روی صندلی خیلی کوتاه ننشینید؛ مگر خیلی آهسته و با احتیاط.

 

و اما احتیاجات قلبی شما :

سکوت و آرامش، زندگی که در آن حرکات و سکنات ناگهانی و اضطراب وجود نداشته باشد، استراحت کامل، هوای آزاد وتمیز، غذای سبک، خنده و تفریح.

قلب شما، تمام صدماتی را که از امراض، ضایعات و اختلال سایر اعضا از قبیل امراض عفونی، امراض عصبی و مسمومیت ها به طور اعم و همچنین کلیه خطاهایی که در زندگی ایجاد می‌شود تحمل می‌کند و بر شماست که قدر این عضو گرانبها و لایق بدن را بدانید و با تصمیم جدی به کمک او برخیزید.

 

خطرناک‌ترین دشمن قلب از دیدگاه شما چیست؟

نیکوتین یک سم قوی است که مستقیما و به طور موثر روی سلسله اعصاب اثر می‌گذارد؛ بعضی بیماری های قلبی که اختلال و ضایعه در رشته اعصاب ایجاد می‌کند، بستگی کامل به دخانیات و سم نیکوتین دارد. علایم این سم در امراض قلبی عبارتند از ضربان تند قلب، تپش قلب، اضطراب و عدم اشتها به غذا. با آثار مزاحم دخانیات نمی‌توان مبارزه کرد؛ مگر اینکه سبب اصلی را از بین برد.

برای تضمین سلامت کامل، شما باید به کلی دخانیات را از برنامه زندگی حذف کنید؛ زیرا حتی یک سیگار ممکن است مانع شفای بیمار از ورم و التهاب در اثر نیکوتین شود.

 

چه مواد غذایی بر سلامت قلب اثر می گذارند؟

شکلات و کاکائو اگر از طریق قندهای مناسب تهیه شود، می‌توانند مقدار عمده‌ای از فلاونوئیدهای رژیمی را که برای قلب مفید هستند تامین کنند. این فلاونون‌ها به وسیله تأخیر در تشکیل لخته و بهبود عمل دیواره عروق و کمک به متعادل شدن التهاب به سلامت قلب کمک می‌کنند.

کاکائوی خام، حاوی میزان زیادی فلاونوئیدهاست که به میزان مختلف در میوه ها و سبزی ها وجود دارد و در چای و کاکائو و شکلات فراوان ترند.

کاکائو و شکلات از دانه‌های کاکائو تهیه می‌شوند. محققان دریافته‌اند کاکائو و شکلات، حاوی یک نوع فلاونوئید به نام پروسیانیدین هستند که به میزان کمتر در چای و بعضی از غذاهای گیاهی یافت می‌شود.

 

فلاونوئیدها فعالیت آنتی اکسیدانی دارند که مصرفشان همراه با کاهش خطر بیماری های قلبی- عروقی است. اگرچه مشاهدات نشان داده که کاکائوی غنی از فلاونون، اثرات مشابه آسپرین را بر لخته خون دارد، اما این دو از طریق مکانیسم‌های مختلف این اثرات را ایجاد می‌کنند و نمی‌توان غذاهای غنی از فلاونوئیدها مانند شکلات را به جای آسپیرین توصیه کرد؛ ‌نتایج پیشنهاد می‌کنند که غذاهای غنی از فلاونوئیدها می‌توانند مکمل اثرات آسپیرین باشند.

 

البته باید توجه داشت که شکلات حاوی بسیاری ترکیبات دیگر نیز هست و باید در مورد اثرات منفی چربی موجود در شکلات نیز بحث شود. شکلات، معمولا حاوی30 درصد چربی، 6 درصد پروتئین، 61 درصد کربوهیدرات و 6 درصد آب و مواد معدنی است، مطالعاتی که روی اثرات کلی چربی موجود در شکلات بر میزان کلسترول انجام گرفته، نشان می دهد که مصرف شکلات باعث افزایش کلسترول خون نمی‌شود. شکلات یک غذای با دانسیته بالاست و می‌تواند یک میان وعده برای ورزشکاران و افراد فعال باشد. برای افرادی که می‌خواهند از فواید فلاونون‌های شکلات، بدون کالری چربی آن بهره مند شوند، کاکائو پیشنهاد می‌شود؛ اشتها و تمایل به شکلات به خصوص در بین زنان بسیار معمول است.

 

چندین ماده بیواکتیو در شکلات شناخته شده است. شکلات حاوی میزان کمی کافئین و میزان بیشتر تئوبرومین است. نورولوژیست ها اخیرا مطالعاتی بر روی فعالیت مغز در افرادی که شکلات مصرف می‌کنند، انجام داده اند و مشخص شده که خوردن آن باعث افزایش جریان خون در مناطقی از مغز می‌شود که در فرآیند احساسات درگیرند. به هر حال مصرف شکلات باعث احساس خوشایندی می‌شود که شاید ورای اشتها و تمایل باشد.

 

 

 

طبق دیدگاه طب سنتی، وقتی رسوبات در داخل خون افزایش می‌یابد، احتمال بروز سرطان در فرد نیز افزایش پیدا می‌کند. سرطان در گذشته هم وجود داشته است اما از زمانی که آگاهی بشر به حدی رسید که علت مرگ و میر و بیماری‌های ناشناخته را کشف کرد، مشخص شد که علت سرطان تا حد زیادی تغذیه‌ای است. در واقع از زمانی که افراد سعی کردند غذاهای خود را تغییر دهند، تنوع طلب شدند و به سراغ غذاهایی رفتند که باطبع و مزاج‌شان سازگاری نداشت، سرطان شیوع بیشتری یافت.

 

علت بروز تمام سرطان‌ها افزایش یک ماده با عنوان "سودا" است، وقتی سودا در بدن افزایش یابد، بنا به شرایط جسمی فرد باعث ایجاد سرطان در اعضای مختلف بدن می‌شود. علت ایجاد سرطان، افزایش سودا در بدن است؛ یعنی عواملی که باعث افزایش سودا در بدن شود، زمینه ابتلا به سرطان را فراهم می کند. به عنوان مثال مصرف غذاهایی که باعث افزایش غلظت خون شود، مانند غذاهای تهیه شده از گوشت گاو، غذاهای مانده، کنسرو و فریز شده تولید سودا را افزایش می‌دهد.

 

به مردم می‌شود توصیه کرد که از غذاهای کنسروی، مانده و… استفاده نکنند. افرادی که زمینه افزایش سودا دارند و به تشخیص پزشک غلظت سودا در بدن آن‌ها افزایش یافته است، بهتر است از این مواد غذایی کمتر مصرف کنند.

 

مردم از غذاهای گوشتی بسیار بیشتر از غذاهای گیاهی استفاده می کنند و بعضی در کنار استفاده از غذاهای گیاهی، سعی می‌کنند از گوشت هم استفاده کنند. در این موارد باید گفت این رژیم چندان کارآیی ندارد، بلکه باید هفته ای چند بار تنها از غذاهای گیاهی و بدون گوشت استفاده کرد. این کار باعث می شود سیستم دفاعی بدن تقویت شود. در ضمن بدن فرصت بازسازی و رسوب‌زدایی پیدا خواهد کرد.

 

افزایش سودا موجب بالا رفتن حرارت کبد و ضعف عملکرد طحال می‌شود، حرارت بالای کبد در برخی موارد سبب افزایش سودا در بدن می‌شود، برای مثال زمانی را تصور کنید که حرارت زیر ظرف غذا زیاد باشد و مواد غذایی بسوزد و سوخته آن در ظرف باقی بماند. در کبد نیز چنین اتفاقی خواهد افتاد. یعنی وقتی حرارت کبد بالا باشد، مواد غذایی می‌سوزد که به سوخته آن "سودا" می‌گویند و این امر باعث ایجاد سرطان می‌شود. همچنین ضعف عملکرد طحال که محل ذخیره سوداست در افزایش آن در بدن موثر است.

 

به افراد توصیه می‌کنیم که از غذاهای ذکر شده کمتر استفاده کنند و عملکرد کبد را با طبیب آشنا به طب سنتی اصلاح کنند؛ یعنی اگر حرارت کبد بالاست با خوردن عرق کاسنی حرارت آن را کم کنند و اگر کبد سرد است باز هم با مصرف مواد مناسب عملکرد آن را اصلاح کنند.

 

خوب جویدن غذا و پرهیز از آشامیدن آب بین غذا از عوامل موثر در پیشگیری از سرطان است و افراد باید به این نکته توجه کنند که غذا باید خوب جویده شود تا هضم آن آسان‌تر شود، زیرا اگر غذا خوب هضم نشود، مشکلات کبد بیشتر می‌شود.

 

متاسفانه امروزه شاهد هستیم که مردم غذا را به خوبی نمی‌جوند و همچنین از آب یا نوشیدنی بین غذا استفاده می‌کنند که این دو مورد سبب افزایش مشکلات می‌شود. بنابراین توصیه برای آنها، این است که عادت‌های غذایی نادرست را کنار بگذارند.

 

توصیه اکید طب سنتی کاهش مصرف غذاهای صنعتی، نوشابه‌های گازدار و غذاهای حاوی مواد نگهدارنده مانند سوسیس، کالباس، غذاهای کنسروی و انواع غذاهایی است که برای ماندگاری بیشتر مواد نگه‌دارنده دارد.

 

 بروز برخی سرطان‌ها در خانم‌ها و بعضی دیگر در آقایان شایع‌تر است، به عنوان مثال سرطان ریه در مردان و سرطان سینه در زنان شایع‌تر است، زیرا هر عضو از بدن ممکن است به دلیل ضعفی که پیدا کرده، مواد زائد را در خود جمع کند.

 

در طب سنتی درمان راحتی برای سرطان وجود ندارد، توصیه کلی این است که بیماران درمان معمول خود را داشته باشند و در کنار آن با مشورت پزشک از بعضی داروهای گیاهی استفاده کنند و از مواد سودازا بهره گیرند. به عنوان مثال همان طور که گفته شد عرق کاسنی به کاهش حرارت کبد کمک می‌کند و گزینه مناسبی برای بیماران است که با مشورت متخصص طب سنتی می‌توانند از آن استفاده کنند.

 

این بیماران نباید به هیچ عنوان درمان معمول را کنار بگذارند و تنها از داروهای گیاهی مصرف کنند. این اقدام بسیار خطرناک است و به سلامت آنان آسیب می‌رساند.

بر اساس نسخه‌های طب سنتی گیاهان دارویی مانند "افتیمون"، "بارهنگ"، "جعفری"، "انار"، "زیتون" و "انگور" در درمان سرطان نقش بسزایی دارند.

ابوعلی سینا "افتیمون" را یکی از داروهای گیاهی موثر در درمان سرطان معرفی می‌کند و بر اساس نسخه‌های حکیم ابوعلی سینا، سرطان اگر به موقع تشخیص داده شود در مرحله اول می‌توان با تجویز گیاهان دارویی آن را مهار کرد.

 

در درمان سرطان بوسیله طب سنتی ابتدا باید مزاج بیمار شناخته شده و سپس با گیاهان دارویی و انجام بادکش‌های گرم و خشک به درمان بیماری پرداخت.

این رویکرد که بوسیله طب سنتی می‌توان تمام بیماری‌ها را درمان کرد، اشتباه است؛ چرا که در بسیاری از مواقع طب سنتی تکمیل کننده طب رایج است.

 

 

 5 آسیب ورزشی شایع

هر نوع فعالیت بدنی اگر درست انجام نشود، به ماهیچه‌ها و مفاصل آسیب می‌رساند. پس باید هنگام ورزش، احتیاط‌های لازم را به عمل آورید تا بروز آسیب‌های جسمی‌ به حداقل برسد. هر سال حدود 4 درصد از ورزشکاران به دلیل یک آسیب ورزشی به مراکز درمانی مراجعه می‌کنند. این موضوع بسیار طبیعی است، زیرا هر نوع فعالیت بدنی، حتی پیاده‌روی نیز اگر درست انجام نشود، در طولانی‌ مدت به ماهیچه‌ها و مفاصل آسیب می‌رساند. از سوی دیگر احتمال بروز آسیب در ماهیچهها و تاندون‌ها و حتی در موارد نادر، شکستگی استخوان نیز در ورزشکاران بیش از مردم عادی است. پس، چه بهتر که هنگام ورزش، احتیاط‌های لازم را به عمل آورید تا احتمال بروز آسیب‌های جسمی‌ به حداقل برسد.

 

ساختار بدن هر انسانی متفاوت از دیگری است و در برخی ساختارها، نقاط ضعیفی وجود دارد که می‌تواند احتمال آسیب‌های ورزشی را افزایش دهد؛ به عنوان مثال آسیب‌دیدگی اعضای پایینی می‌تواند به دلیل داشتن کف پای صاف، بلندی یا کوتاهی قد در مقایسه با قد طبیعی و زانوهای پرانتزی باشد، اما دلیل اصلی این آسیب‌ها، بد آماده کردن بدن خود برای ورزش است.

 

برای انجام تمامی فعالیت‌های ورزشی ابتدا باید بدن خود را گرم کنید تا ماهیچه‌ها نرم شوند. حرکات کششی، عملکرد ماهیچه‌ها را بهبود می‌بخشد و بهترین حرکت برای پایان ورزش و آرام کردن بدن است. وقتی ورزش را آغاز می‌کنید، نباید اعتماد بیش از حد به خود داشته باشید و با حرکات سنگین شروع کنید. لازم نیست همان ابتدا رکوردها را بشکنید. ورزش باید به تدریج و با بالا رفتن استقامت بدنی سنگین شود.

 

در طول ورزش باید مرتبا آب بنوشید. آب‌رسانی به بدن، به جریان خون درون فیبرهای ماهیچه‌ای کمک می‌کند. نکته مهم‌تر اینکه همیشه از وسایل و تجهیزات مناسب بهره‌ ببرید، مثلا کفش‌ مناسب ورزشی بپوشید و قبل از آغاز هر ورزشی به دوره آموزشی آن بروید تا حرکات صحیح به شما آموزش داده شود. فکر نکنید ذاتا تنیس‌باز یا فوتبالیست به دنیا آمده‌اید.

در اینجا قصد داریم شما را با برخی آسیب‌های عضلانی ناشی از ورزش آشنا کنیم.

 

1) کوفتگی

کوفتگی یکی از آسیب‌های شایع در ورزش است. کوفتگی در پی انجام حرکات ماهیچه‌ای طولانی و شدید روی ماهیچه‌ای که به خوبی آماده نشده، یا آب‌رسانی به آن کم بوده پیش می‌‌آید. کوفتگی ماهیچه پس از ترشح بیش از حد اسیدلاکتیک در آن است. معمولا درد ناشی از کوفتگی پس از اتمام ورزش حس می‌شود و به شکلی نوعی هشدار است.

 

گرفتگی عضلات از شایع‌ترین آسیب‌های ورزشی است که در حین ورزش یا پس از آن عارض می‌شود.

 

2) گرفتگی عضلات

گرفتگی عضلانی نیز از آسیب‌های شایع در ورزش می‌باشد. گرفتگی عضلات گاهی در حین ورزش یا پس از آن عارض می‌شود. دلیل این آسیب نیز آماده نبودن و گرم نشدن کافی ماهیچه‌ قبل از آغاز ورزش یا استفاده بیش از حد از آن است. گرفتگی عضلات در اکثر موارد نشانه خستگی مفرط است. گرم کردن ماهیچه‌ و استراحت چند روزه، ماساژ و انجام حرکات کششی پس از ساکت شدن درد می‌تواند از جمله درمان‌های اساسی بر ای گرفتگی عضلانی باشد.

 

3) پارگی ماهیچه

وقتی ماهیچه بیش از حد توان کشیده شود، ممکن است برخی از فیبرهای آن پاره شده و فرد دچار پارگی ماهیچه شود. بهتر است در این شرایط به پزشک مراجعه کنید.

 

4) کشیدگی عضلات

کشیدگی عضلات نیز از شایع‌ترین آسیب‌های عضلانی در ورزش است. این آسیب به زمانی گفته می‌شود که ماهیچه بیش از حد کشیده شود و در نتیجه دچار التهاب گردد. بر خلاف کوفتگی، درد ناشی از کشیدگی عضلات در حین تمرین شروع می‌شود. یخ و استراحت کامل برای چند روز، درمان کشیدگی عضله است.

 

5) کبودی

کبودی نیز یکی از آسیب‌های شایع در ورزش می‌باشد. کبودی پس از شوک مستقیم بر ماهیچه منقبض شده به وجود می‌آید. درد و ورم از جمله عوارض کبودی است. در حقیقت پارگی رگ‌های خونی سبب پخش مقداری خون در زیر پوست می‌شود. بر حسب میزان کبودی، دوران بهبودی از چند روز تا چند هفته متغیر است. وقتی نقطه‌ای از بدن کبود می‌شود، نباید به هیچ عنوان آن را کشید، یا ماساژ داد، یا گرم کرد. بهترین راه‌ حل برای برطرف کردن کبودی، گذاشتن یخ روی محل و استراحت دو تا سه روزه است. در موارد شدیدتر باید به پزشک مراجعه کرد.

 

چگونگی درمان آسیب‌های ورزشی

درمان آسیب‌های ورزشی در سه کلمه «استراحت»، «یخ» و «کمپرس» خلاصه می‌شود.

1. استراحت به شما کمک می‌کند دچار آسیب‌ جدید و خون‌ریزی نشوید.

2. یخ سبب فروکش کردن التهاب می‌شود و درد را ساکت می‌کند.

3. کمپرس هم مانع از کبودی می‌شود.

 

یخ تنها می‌تواند برای 10 دقیقه رگ‌های خونی را سفت کند، اما بعد از این مدت، محل آسیب دیده ورم می‌کند. بهتر است ابتدا برای 10 دقیقه یخ را روی محل بگذارید. بعد 10 دقیقه به آن استراحت دهید و بعد مجددا برای یک تا دو ساعت این کار را تکرار کنید.

در نهایت به کمک باند کمپرس، محل را ببندید تا خون در نواحی اطراف پخش نشود. در روزهای بعد برای جلوگیری از خون‌مردگی و ورم، استفاده از یخ را ادامه دهید، اما می‌توانید به جای 10 دقیقه، مدت آن را 30 دقیقه کنید.

 

 

 

مصرف دارو در طول شبانه روز با توجه به تجویز پزشک مشکلی ندارد و می‌توان حتی در طول روز به فعالیت‌های ورزشی مناسب با سلامت جسمانی بدن ادامه داد. اما در این میان برخی از داروها وجود دارند که نباید قبل از انجام ورزش مصرف شوند یا بهتر بگوییم با مصرف این داروها نمی‌توان بلافاصله فعالیت بدنی انجام داد. یکی از گروه‌های دارویی، داروهای ضد افسردگی است. این داروها چون سبب بروز خواب و تغییر در رفتار و هوشیاری فرد می‌شوند لذا نباید قبل از ورزش کردن آن‌ها را مصرف نمود به خصوص ورزش‌ها تخصصی و بدنسازی. بیمارانی که دچار مشکلات میگرن و یا فشار خون و بیماری‌های قلبی هستند باید داروهای گروه بتا را مصرف نمایند‌. این داروها سبب کندی ضربان قلب خواهد شد در صورتی که پس از مصرف این قبیل داروها، بیمار فعالیت ورزشی داشته باشد، عملا بدن او دچار مبارزه خواهد شد و ضربان قلب او به شدت نامتعادل می‌گردد.

اغلب داروها به دلیل حساسیتی که ایجاد می‌کنند و یا به دلیل خواب‌آور بودن، نباید در فاصله زمانی کوتاه قبل از ورزش مصرف شوند. ما در این مقاله این قبیل داروها را به شما معرفی خواهیم کرد.

 

1) داروهای ضد افسردگی

این دسته از داروها که مانند بسیاری از داروهای دیگر خواب‌آور هستند، باعث ایجاد تغییرات شیمیایی در مغز شده و سبب ثبات و بهبود خلق و خوی، خستگی و خواب‌آلودگی به ویژه در طول چند هفته اول مصرف می‌گردد و پیشنهاد می‌شود قبل از ورزش استفاده نشوند.

می‌توانید از پزشکتان بخواهید دارویی تجویز کند که وزنتان را افزایش ندهد (از عوارض جانبی برخی داروهای ضد افسردگی افزایش وزن است) تا مجبور به انجام ورزش زیاد نشوید، یا اینکه بخواهید داروهایی جایگزین را تجویز کند.

 

2) مسدودکننده‌های گروه بتا   (Beta blockers)

از داروهای مسدودکننده گروه بتا موقع ورزش کردن خودداری کنید. این گروه از داروها برای درمان بیماری‌هایی مانند فشار خون بالا استفاده می‌شوند. همچنین برای مشکلاتی مانند گلوکوم (آب سیاه چشم)، میگرن و یا بیماری قلبی تجویز می‌شوند. این دسته از داروها، ضربان قلب را کاهش می‌دهند، در حالی که ورزش موجب افزایش ضربان قلب خواهد شد. این تداخل باعث خستگی و ناتوانی سریع بدن می‌شود. اگر ناچار به ورزش کردن هستید از پزشک خود بخواهید از داروهای جایگزین استفاده کند.

 

3) داروهای ضد درد

داروهای ضد درد نیز جزء داروهایی هستند که نباید قبل از ورزش استفاده شوند. داروهای ضد درد اصلی شامل دو نوع زیر هستند:

الف) استامینوفن که برای کاهش درد استفاده می‌شود.

ب) ایبوپروفن که برای کاهش درد و تسکین ورم و التهاب مصرف می‌شود.

داروهای ضد درد و ضد التهاب دیگری از قبیل موترین، آسپیرین و ناپروکسن نیز وجود دارند که در صورت تداخل با ورزش، باعث احتباس مایعات به خصوص در قسمت فوقانی کلیه می‌شوند که خود باعث فشار آمدن به سیستم قلبی عروقی می‌گردد.

 

4) آنتی‌هیستامین‌ها

خواب‌آلودگی از عوارض جانبی آنتی‌هیستامین‌ها، مخصوصا انواع قدیمی مانند بنادریل و کلرتریپلون است. این داروها منجر به جلوگیری از تولید هیستامین از سلول‌های ایمنی بدن در تماس با آلرژن‌ها می‌شود. آلرژن‌ها موادی هستند که باعث ایجاد آلرژی یا حساسیت می‌گردند، مانند میوه‌هایی مثل خربزه و گوجه‌فرنگی، برخی داروها ، گرده گل‌ها و ....

اگر در هنگام ورزش مثلا دویدن از این داروها استفاده کنید، موجب کاهش هوشیاری، قدم برداشتن نادرست، زمین خوردن و در نهایت جراحت می‌شود.

 

داروهای آنتی هیستامین جدیدتری در داروخانه‌ها وجود دارد، از جمله Claritin  , Alegra  و  Reactin  که مانند داروهای قدیمی تا این حد خواب‌آور نیستند. با این حال اگر ترجیح می‌دهید از همان داروهای قدیمی استفاده کنید، با فاصله زمانی بیشتری از زمان ورزش کردن، آن‌ها را مصرف کنید.

 

 

 

داروی خانگی ضدسرطان

هریستو مرمرسکی (Hristo Mermerski) این معجون خانگی موجب تقویت و درمان کل بدن می‌شود که در نهایت سرطان را به عقب می‌راند. در این مقاله طرز تهیه این داروی ساده را ارائه می‌دهیم.

 

پیش از آن لازم است توضیح دهیم که این داروی خانگی عروق را تمیز می‌کند، درمان‌کننده قلب است و دستگاه ایمنی بدن را تقویت می‌کند.

 

این دارو همچنین در تمیزی و پاکسازی کبد و کلیه‌ها نقش دارد.

 

بیمارانی که این دارو را مصرف می‌کنند به جز درمان سرطان از مشکلات مربوط به حافظه، سکته قلبی و انواع دیگر سرطان‌ها در امان می‌مانند.

 

تاثیر دیگر این دارو بر تمیزی و پاکسازی کبد و کلیه‌ها است. بیمارانی که این دارو را مصرف می‌کنند از مشکلات مربوط به حافظه، سکته قلبی و انواع سرطان‌ها دور می‌مانند.

 

اکنون به ترکیبات مورد نیاز برای تهیه دارو می‌پردازیم. برای تهیه این داروی خانگی به ترکیبات ساده‌ای نیاز دارید:

1) لیموترش تازه (15 عدد) 

2) سیر تازه (12 حبه)

3) عسل طبیعی (یک کیلوگرم)

4) جوانه گندم (400 گرم) 

5) گردوی تازه (400 گرم) 

 

جوانه گندم: برای تهیه جوانه گندم, در صورتی که جوانه گندم ندارید می‌توانید گندم را در یک کاسه شیشه‌ای ریخته و آب اضافه کنید. بگذارید یک شب بماند. بعد از 12 ساعت گندم‌های خیس خورده را آبکش کنید و بشویید. گندم‌ها را در یک کاسه قرار دهید و اجازه دهید 24 ساعت بماند. بعد از این مدت گندم‌ها جوانه می‌زنند.

 

ترکیب سیر,عسل, جوانه گندم، لیموترش و گردو برای پیشگیری از سرطان مفید است.

   

پس از تهیه جوانه گندم، سیر را پوست بگیرید و گردوها را آماده کنید. 5 عدد لیموترش ارگانیک را با پوست له کنید. جوانه گندم را به آن اضافه کنید. آب لیموترش‌های باقیمانده را گرفته و به ترکیب اضافه کنید. بقیه مواد به غیر از عسل را اضافه کرده و مخلوط کنید تا یک ترکیب یک دست حاصل شود. در نهایت عسل را افزوده و هم بزنید و مواد به دست آمده را داخل یخچال قرار دهید. این دارو باید به مدت 3 روز داخل یخچال بماند.

 

شیوه استفاده از داروی خانگی ضدسرطان 

پس از تهیه دارو می‌توان بعد از سه روز داروی آماده را مصرف کرد. نیم ساعت قبل از صبحانه، ناهار و شام 1 تا 2 قاشق از این دارو را مصرف کنید. اگر برای پیشگیری یا درمان سرطان از این داروی خانگی استفاده می‌کنید می‌توانید هر 2 ساعت یک بار 1 تا 2 قاشق از آن مصرف کنید.

 

هیچ سرطانی نمی‌تواند در بدن سالم دوام بیاورد. به گفته دکتر مرمرسکی مصرف این دارو باعث طولانی شدن عمر، سلامت بدن و درمان سرطان شده و بدن را جوان و پرانرژی نگاه می‌دارد. چون حاوی تمامی ویتامین‌ها، مواد معدنی، پروتئین‌ها، کربوهیدرات‌ها و چربی‌های سالم می‌باشد. این دانشمند روسی معتقد است که داروی پیشنهادی‌اش باعث تقویت اعضای بدن و غدد می‌شود و بدن را سالم می‌کند. 

 

 

احتمالا بارها شنیده‌ایم که اگر روغن بادام تلخ را در چشم بچکانید، قدرت بینایى را زیاد مى‏ کند.

 

چند خاصیت روغن بادام تلخ:

1) درد کلیه از جمله متداول‌ترین اختلالات بدنی است. افرادى که به درد کلیه‏‌ها مبتلا هستند در صورتى که علت درد وجود سنگ نباشد و مربوط به بافت خود کلیه باشد مى‏‌توان مقدارى از روغن بادام تلخ را با مقدارى نشاسته و مقدارى نعناى خشک پودر کرده، مخلوط کنید و بخورید. درد کلیه‏‌ها را ساکت خواهد کرد.

 

2) در صورت وجود لک روی صورت مالیدن روغن بادام تلخ پاک‌کننده آثار لکه در صورت است. روغن بادام تلخ رافع چین‏ و چروک پوست صورت نیز می‌باشد.

 

3) معجونی برای رفع سردرد؛ روغن بادام تلخ را با سرکه مخلوط نموده و بر پیشانى و اطراف سر بمالید. سردردهاى افراد سردمزاج را ساکت مى‌کند.

 

4) برای تقویت دید؛ روغن بادام تلخ را در چشم بچکانید، قدرت بینایى را زیاد مى‏‌کند.

 

5) اگر آب در گوش رفته باشد؛ روغن بادام تلخ را نیم گرم نموده و در گوش بچکانید، بعد کمى پشم تمیز را گرم کنید و در گوش بگذارید و گوش را ببندید؛ آن را خشک مى‌‌کند و براى تسکین درد گوش و رفع صداى داخل آن مفید است، اگر روزى یک بار تکرار شود جهت حفظ و سلامت گوش مفید است.

 

6) روغن بادام تلخ به رفع گرفتگی عضلات کمک می‌کند. پس از باز کردن گچ از محل شکستگى، اگر محل را با روغن بادام تلخ مالش و ماساژ دهند، زودتر به حالت اولیه بازمى‏‌گردد. گرفتگى عضلات را باز مى‌کند.

 

7) هر شب پوست سر را با روغن بادام تلخ ماساژ دهید. از طاسى سر جلوگیرى مى‌‏کند.

 

8) اگر روغن بادام تلخ به صورت خوراکى مصرف شود. براى دفع اخلاط چسبنده به دیواره دستگاه گوارش مفید است، همچنین از منافع دیگر آن این است که روغن بادام تلخ تنگى‏ نفس و ورم شش را بهبود مى‏‌بخشد. 

 

طبیعت روغن بادام تلخ‏: کمى گرم مایل به رطوبت است.

 

 ترکیب شیمیایى روغن بادام تلخ‏: 

 

1) مواد آلبومینوئیدى

2) املاح معدنى

3) آمولیسین

4) صمغ

5) قند 

6) موسیلاژ

 

  

از خواص بسیار عالی آنتی‌اکسیدان‌ها ناآگاه نیستیم. یکی از اموادی که سرشار از آنتی‌اکسیدان است, چای سبز می‌باشد. چای سبز حاوی میزان زیادی آنتی اکسیدان بوده و هممچنین به همراه آن دارای خواص دیورتیک (ادرارآور) و چربی‌سوزی دارد. در این مقاله کمی در خصوص مصرف چای سبز و نحوه صحیح دم کردن صحبت خواهیم کرد.

 

با وجود اینکه تمام خواص این چای مورد بررسی علمی قرار نگرفته است اما همه محققان بر این عقیده‌اند که این چای بسیار مفید است. چای سبز یک نوشیدنی فوق‌العاده است. چای سبز حاوی میزان زیادی آنتی‌اکسیدان بوده و خواص دیورتیک (ادرارآور) و چربی‌سوزی دارد. 

 

چای سبز را مطابق با میل‌تان آماده کنید

طعم چای سبز بسیار بستگی به روشی دارد که شما در تهیه آن به کار می‌بندید. چند عامل تاثیرگذار در دم کشیدن چای سبز هستند از جمله این عوامل باید بدانید که دمای آب و مدت زمان دم کشیدن آن هستند که طعم چای را متفاوت می‌کنند. چایی سبزخورهای قهار معتقدند که چای سبز خوب، طعم قوی دارد اما تلخ نیست. توجه به نکاتی در این زمینه بسیار اهمیت دارد, استفاده از آبی که به اندازه کافی داغ نیست نیز اجازه نمی‌دهد برگ‌ها به خوبی خیس شده و طعم خود را آزاد کنند برعکس یادتان باشد اگرآب بیش از اندازه داغ باشد یا برگ‌های چای سبز بیش از اندازه دم بکشند ممکن است که نوشیدنی‌تان طعم تلخ و نامطلوبی بگیرد.  زمان دم کشیدن ایده‌آل به اندازه برگ‎های چای سبز نیز بستگی دارد. این چای باید با دمای بین 60 تا 85 درجه سانتی‌گراد مصرف شود. بهترین زمان برای دم کشیدن چای سبز نیز بین 1 تا 3 دقیقه است.

 

نتیجه پژوهش‌ها 

نتایج پژوهش‌های متعدد نشان می‌دهد که شیوه آماده کردن چای سبز تأثیر زیادی روی میزان آنتی‌اکسیدان‌های آن دارد. در نتیجه باید به موارد زیر دقت بیشتری داشته باشید:

 

1) دمای آب برای دم کردن چای سبز نیز اهمیت بالایی دارد. این توضیح لازم است که زمانی که آب جوش می‌آید باعث می‌شود تمام کاتچین‌های چای در حداقل زمان ممکن خارج شود. با این حال یادتان باشد هر چه آب داغ‌تر باشد میزان خواص چای که برای بدن لازم است کاهش پیدا می‌کند. آب داغی که از حالت جوش افتاده و اندکی خنک شده است کمتر باعث تجزیه شدن ترکیبات چای مانند اسید گالیک در حین دم کشیدن شده و به این ترتیب خواص آن بهتر حفظ می‌شود.

 

2) لازم است که بعد از جوش آمدن آب بلافاصله از آن برای دم کردن چای سبز استفاده نکنید. 

اندازه و شکل برگ‌های چای سبز از اهمیت بالایی برخوردار است. برگ‌های ریز و کوچک به سرعت دم می‌کشند و برگ‌های بزرگ نیاز به زمان بیشتری دارند تا تمام خواص خود را آزاد کنند.

 

3) معمولاً چای سبز در بازار به دو صورت کیسه‌ای و همچنین انواع فله‌ای آن موجود است. در حالت کلی چای سبز فله‌ای طرفدار بیشتری دارد و از ارزش بالاتری نیز برخوردار است. در این مورد علت‌هایی موجود است از جمله اینکه در تهیه چای فله‌ای از برگ‌های جوان، تکه‌هایی از ساقه گیاه و کمابیش تمام قسمت‌های چای دیده می‌شود. اما چای سبز کیسه‌ای فقط حاوی برگ‌های خرد شده چای است. بنابراین بهتر است انواع فله‌ای چای سبز را انتخاب کنید.

 

سه خاصیت ناشناخته چای سبز

نتایج برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این چای خواص ناشناخته و فوق‌العاده ای دارد. این نوشیدنی خواص ضدسرطانی دارد و کاهش‌دهنده استرس و بیماری‌های قلبی است. علاوه بر این 3 خاصیت ویژه دیگری نیز به این چای نسبت می‌دهند:

 

1) چای سبز برای داشتن دندان‌ها و لثه‌های سالم‌تر

محققان در سال 2009 روی وضعیت سلامت دهان و دندان 940 نفر تحقیقاتی انجام دادند. آن‌ها مشاهده کردند افرادی که به طور منظم چای سبز می‌نوشند لثه‌های سالم‌تری نسبت به افرادی که به ندرت از این چای استفاده می‌کنند و یا لب آن نمی‌زنند دارند. هر فنجان چای سبز باعث کاهش عوامل ایجادکننده بیماری‌های دهان و دندان مانند خونریزی لثه و تخریب مینای دندان می‌شود. پس برای داشتن دهانی سالم‌تر حتماً چای سبز میل کنید.

 

2) تاثیر چای سبز بر بهبود عملکرد مغز

به عقیده متخصصان نوشیدن چای سبز باعث محافظت مغز در برابر اثرات مخرب پیری می‌شود. در سال 2006، محققان تأثیر چای سبز را روی 1000 ژاپنی بیش از 70 سال بررسی کردند. البته با وجود این نتایج، به نظر می‌رسد که نمی‌توان به طور قطع در خصوص تأثیر درمانی چای سبز روی بیماری‌ها نظر داد. با این حال متخصصان بر این عقیده‌اند که این چای اثرات پیشگیرانه فوق‌العاده‌ای دارد. آن‌ها مشاهده کردند افرادی که در طول زندگی خود چای سبز مصرف کرده‌اند کمتر دچار مشکلات حافظه و ضعف عمومی عملکرد حافظه خود شده‌اند. محققان مشاهده کردند افرادی که در طول زندگی خود هر هفته بین 4 تا 6 بار چای سبز مصرف کرده‌اند به میزان 38 درصد کمتر در معرض مشکلات دژنراتیو مغزی قرار گرفته‌اند. در واقع این افراد کمتر دچار زوال قدرت عقل شده‌اند. 

 

تاثیر مثبت چای سبز بر پیشگیری از سکته مغزی

لازم است که بعد از جوش آمدن آب بلافاصله از آن برای دم کردن چای سبز استفاده نکنید. آب داغی که از حالت جوش افتاده و اندکی خنک شده است کمتر باعث تجزیه شدن ترکیبات چای مانند اسید گالیک در حین دم کشیدن شده و به این ترتیب خواص آن بهتر حفظ می‌شود. نتایج این پژوهش که روی 195 هزار نفر انجام شده بود نشان می‌دهد که نوشیدن روزانه 3 فنجان چای سبز خطر بروز سکته مغزی را به میزان 21 درصد کاهش می‌دهد. در همان سال 2009، پژوهش دیگری ارتباط بین مصرف چای سبز و تأثیر آن در کاهش چشمگیر سکته مغزی را به اثبات رساند.

 

به طور کلی چای سبز نوشیدنی سالمی محسوب می‌شود. یادتان باشد اگر مدت زمان دم کشیدن چای سبز طولانی شود، طعم آن تلخ شده و میزان کافئین آن بیش از میزان لازم خواهد شد. علاوه بر این، طولانی شدن مدت زمان دم کشیدن خطر آزاد شدن ترکیبات خطرناکی مانند آفت‌کش‌ها یا فلزات سنگین را نیز افزایش می‌دهد. بنابراین بهتر است مدت زمان دم کشیدن چای را کوتاه‌تر کنید.

 

چگونه می‌توان چای سبز را به شیوه‌ای دیگر مصرف کرد؟

اگر می‌خواهید از حداکثر میزان قدرت آنتی‌اکسیدانی فنجان چای سبزتان استفاده کنید می‌توانید به مدت 2 ساعت برگ‌های چای را در آب سرد خیس کنید. در این صورت طعم فوق‌العاده‌ای خواهید چشید. در این صورت نیز از خواص ضروری این نوشیدنی طبیعی بهره ببرید.